รูปแบบอักษรเบรลล์ 1-5-8

ให้อ่านตามรหัสเบรลล์ที่ใช้ เบรลล์เป็นอักษรจุดนูนที่อ่านด้วยการสัมผัส Unicode เข้ารหัสรูปร่างของช่องจุด ส่วนรหัสของภาษา或ระบบสัญกรณ์จะกำหนดวิธีอ่าน

ก่อนมีอักษรเบรลล์ หนังสือบางเล่มพิมพ์ด้วยตัวอักษรนูน ในปี 1815 บาร์บิเยเสนอการเขียนด้วยจุดนูนสำหรับผู้อ่านที่ตาบอด ส่วนระบบ “เขียนกลางคืน” 12 จุดของเขาซึ่งใช้ส่งข้อความทางทหารในความมืด ได้รับการทดลองที่โรงเรียนแห่งหนึ่งในปารีสในปี 1821 ระบบหกจุดของเบรลล์เผยแพร่ในปี 1829 ต่อมาระบบแปดจุดใช้กับรหัสโน้ตดนตรีสเปนของอาบรู (ได้รับการรับรองในปี 1855) คันเท็นจิของญี่ปุ่นสำหรับเขียนคันจิ (อักษรที่มีต้นกำเนิดจากจีนและใช้ในภาษาญี่ปุ่น พัฒนาโดยไทจิ คาวาคามิในช่วงทศวรรษ 1950) และระบบชวเลข (ฉบับสุดท้ายในปี 1961) เครื่องพิมพ์อักษรนูนสำหรับข้อความคอมพิวเตอร์เริ่มมีในช่วงต้นทศวรรษ 1970; ในปี 2013 จอเบรลล์ที่ปรับจุดได้ทำให้รหัสแปดจุดแพร่หลายขึ้น