เครื่องหมายอักษรรูปลิ่ม I

เป็นเครื่องหมายเดียวที่อ่านได้หลายแบบ ไม่ใช่คำที่แปลได้คำเดียว

นักวิชาการมักเขียนเสียงอ่านเป็น i ด้วยระบบถอดอักษร ซึ่งใช้ตัวอักษรละตินแทนเสียงอ่านของอักษรรูปลิ่ม ในภาษาสุเมอร์ 𒄿 อาจเขียนแทน i ซึ่งหมายถึง «น้ำมัน» หรือ «เนย»; ค่าอื่นในภาษาสุเมอร์เกี่ยวข้องกับการจากไป แม่น้ำ การพูด หรือคำเรียกอย่าง «เฮ้!» ในภาษาอัคคาเดียน เครื่องหมายนี้อาจแทนเสียงสระ «อิ» หรือแทนคำภาษาสุเมอร์ทั้งคำ เรียกว่าเครื่องหมายแทนคำ ซึ่งอาจหมายถึง «การสรรเสริญ» หรือ «ร้องออกมา»

เครื่องหมายเดี่ยวบอกได้ว่าเป็นอักขระใด แต่ไม่ได้กำหนดคำแปล ภาษา เครื่องหมายข้างเคียง และยุคสมัยช่วยระบุความหมายที่เหมาะสม

อักษรรูปลิ่มเริ่มต้นที่ไหน?

หลักฐานการเขียนยุคแรกสุดเชื่อมโยงกับเมืองอูรุกทางใต้ของเมโสโปเตเมีย

บันทึกอักษรรูปลิ่มยุคแรกสุดมีอายุราว 3400–3300 ปีก่อนคริสตกาล และเริ่มใช้บันทึกสินค้าและบริการ รายการคำศัพท์ของ 𒄿 ในความหมายว่าน้ำมันย้อนกลับไปถึงยุคราชวงศ์ต้น IIIa ซึ่งเป็นช่วงต้นของประวัติศาสตร์เมโสโปเตเมีย และยังพบหลักฐานในยุคเฮลเลนิสติก ซึ่งเป็นยุคหลังของอาณาจักรที่ได้รับอิทธิพลจากวัฒนธรรมกรีก

เมื่อปรับอักษรรูปลิ่มให้ใช้กับภาษาอัคคาเดียนและภาษาอื่น ผู้จารึกใช้เครื่องหมายแทนคำทั้งคำ พยางค์ หรือเสียงได้ ด้วยเหตุนี้เครื่องหมายหนึ่งจึงมีหลายวิธีอ่านได้โดยไม่กลายเป็นอักขระอีกตัว

ทำไม 𒄿 จึงอ่านและแสดงรูปร่างต่างกัน?

เครื่องหมายข้างเคียงมีผลต่อการอ่าน ส่วนแบบอักษรแสดงรูปแบบจากยุคต่าง ๆ

บัญชีเครื่องหมายบันทึกคำประสม I.A, I.DIB และ I.LU ที่มี 𒄿 อยู่ด้วย ลำดับเครื่องหมายคือ 𒄿𒀀, 𒄿𒁳 และ 𒄿𒇻 ให้อ่านแต่ละคำประสมเป็นหน่วยเดียวในข้อความ ไม่ใช่แยกเป็นตัวอักษรละติน

ยูนิโคดระบุเอกลักษณ์ของเครื่องหมาย ส่วนแบบอักษรวาดรูปตัวแทนจากยุคและภูมิภาคต่าง ๆ รูปที่เห็นนี้เป็นรูปอ้างอิง ไม่ใช่ภาพถ่ายแผ่นดินเหนียวโบราณชิ้นใดชิ้นหนึ่ง