พยางค์ Sha ในอักษรเอธิโอเปีย

เป็นพยางค์ ส่วนความหมายขึ้นอยู่กับคำ ในฟิเดลภาษาอัมฮารา ሸ อยู่ในชุดพยัญชนะ sh ที่จับคู่กับสระซึ่งเขียนแทนด้วย ä การถ่ายเสียงเป็นอักษรละตินที่ใช้กันคือ šä พยัญชนะต้นคล้ายเสียงเสียดแทรกตอนพูดว่า “ชู่” เพื่อขอให้เงียบ ส่วนที่เหลือของคำเป็นตัวกำหนดความหมาย

ถ้ามีเพียง ሸ ในข้อความ อาจเป็นหน่วยเขียนที่อยู่ลำพังหรือเป็นส่วนหนึ่งของคำ ตัวอักษรนี้เพียงตัวเดียวไม่ได้บอกว่าตั้งใจเขียนคำใด

ሸ มาจากไหน?

เป็นส่วนหนึ่งของธรรมเนียมการเขียนที่พัฒนามาหลายศตวรรษ ต้นแบบจากอาระเบียใต้ที่มีหลักฐานรองรับเดินทางมาถึงภูมิภาคนี้ราวศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสตกาล จารึกจากคริสต์ศตวรรษที่ 2–3 แสดงรูปแบบอักษรเอธิโอเปียที่จำแนกได้ ส่วนเครื่องหมายสระพัฒนาขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 4

อักษรนี้ใช้เขียนภาษาเกเอซ รวมถึงข้อความของราชสำนัก วรรณกรรม และพิธีกรรมคริสต์ ต่อมามีการปรับใช้กับภาษาและบริบทอื่น

ภาษาใดใช้ ሸ?

มีหลายภาษาที่ใช้อักษรนี้หรือรูปแบบดัดแปลงใกล้เคียงกัน ภาษาเกเอซ อัมฮารา ทิกรินยา และทิเกรเขียนด้วยอักษรเอธิโอเปียหรือรูปแบบดัดแปลง หลักการสะกดและการออกเสียงแตกต่างกันไปตามภาษา รูปอื่นในชุด sh จับพยัญชนะเดียวกันเข้ากับสระที่ต่างกัน และเป็นอักขระคนละตัว

ภาษาอัมฮารารับอักษรนี้มาจากภาษาเกเอซในศตวรรษที่ 13 หรือ 14 การใช้เขียนยังไม่แพร่หลายจนถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 เมื่อเริ่มใช้ในการศึกษาระดับประถมและการใช้งานสาธารณะอย่างเป็นทางการ