Etiopska sylaba Sha

To sylaba; znaczenie nadaje jej wyraz. W amharskim fidelu ሸ należy do szeregu spółgłosek sh z samogłoską zapisywaną jako ä. Jej konwencjonalna transliteracja łacińska to šä; początkowa spółgłoska brzmi podobnie do polskiego „sz”. Znaczenie określa reszta wyrazu.

Jeśli w wiadomości znajduje się samo ሸ, może to być samodzielna jednostka zapisu albo fragment wyrazu; sam znak nie wskazuje, jaki wyraz miał być zapisany.

Skąd pochodzi ሸ?

Należy do tradycji pisma rozwijanej przez wiele stuleci. Udokumentowany południowoarabski poprzednik tego pisma dotarł do regionu około VIII wieku p.n.e. Inskrypcje z II–III wieku n.e. poświadczają rozpoznawalne pismo etiopskie; oznaczanie samogłosek rozwinęło się w IV wieku n.e.

Pismo służyło do zapisu języka ge'ez, w tym tekstów królewskich, literatury i liturgii chrześcijańskiej. Późniejsze adaptacje pozwoliły używać go w kolejnych językach i sytuacjach.

Jakie języki używają ሸ?

Kilka języków korzysta z tego pisma lub jego bliskich adaptacji. Ge'ez, amharski, tigrinia i tigre zapisuje się pismem etiopskim albo jego przystosowanymi formami; zasady pisowni i wymowy zależą od języka. Inne formy szeregu sh łączą tę samą spółgłoskę z innymi samogłoskami i są osobnymi znakami.

Amharski przejął pismo z ge'ez w XIII lub XIV wieku. Użycie pisma w zapisie pozostawało sporadyczne do początku XX wieku, gdy weszło do nauczania początkowego i oficjalnego użytku publicznego.