Sylaba hangul Cwalh

To jedna koreańska sylaba; znaczenie podaje otaczające ją słowo.

Nazwa Cwalh opisuje budowę, a nie tłumaczenie ani wymowę: początkową spółgłoskę ㅊ, samogłoskę ㅘ i końcową spółgłoskę ㅀ. Samo 촳 nie ma wiarygodnego polskiego tłumaczenia; w koreańskim wyrazie zamierzony sens wynika z całego słowa. Jamo to litery spółgłoskowe i samogłoskowe, które łączą się w bloki sylabiczne hangul.

Narodowe Muzeum Hangeul wskazuje wpis z 1443 roku w annałach króla Sejonga jako najstarszy zapis tego pisma. Hunminjeongeum, książka wyjaśniająca cel i projekt nowego systemu pisma, ukazała się w 1446 roku. Chińskie znaki nie pasowały dobrze do języka koreańskiego i to był praktyczny problem, na który odpowiadał nowy system. Pismo miało kilka nazw—jeongeum, eonmun, banjeol, gukmun i gukseo—zanim na początku lat 1910. upowszechniła się nazwa Hangeul. Wśród dawnych metod zapisywania koreańskiego chińskimi znakami były Idu, Gugyeol i Hyangchal; należą do historii pisma, a nie do budowy 촳.

Dlaczego 촳 rozpada się na jamo?

Unicode może zapisać je jako jeden blok albo osobne jamo.

Sylaby hangul można przechowywać jako jeden złożony blok albo jako łączące się jamo: znaki Unicode dla spółgłosek i samogłosek, które tworzą blok. 촳 rozkłada się na ᄎ + ᅪ + ᆶ: początkową spółgłoskę, samogłoskę i końcową grupę spółgłosek. Końcowa grupa ᆶ zajmuje pozycję końcowej spółgłoski sylaby, zwaną batchim; jest częścią zapisu.

Normalizacja Unicode NFC może połączyć tę sekwencję w 촳, a NFD może pozostawić jej części osobno. Jeśli wiadomość pokazuje jamo pojedynczo, sprawdź ich kolejność, zanim uznasz sylabę za uszkodzoną.