พยางค์ฮันกึล 훒

เป็นบล็อกพยางค์ฮันกึลที่อ่านในคำภาษาเกาหลี

พยางค์นี้ประกอบด้วยพยัญชนะต้น ㅎ สระ ㅜ และกลุ่มตัวสะกด ㄿ ซึ่งเรียกว่า 겹받침 ส่วนประกอบเหล่านี้บอกการเขียนและช่วยกำหนดเสียงของพยางค์ ส่วนความหมายมาจากคำภาษาเกาหลีทั้งคำ

ฮันกึลถูกออกแบบให้เขียนและเรียนภาษาเกาหลีได้ง่ายกว่าการใช้ระบบอักษรจีนและอีดู ซึ่งเป็นระบบเก่าที่ใช้อักษรจีนแทนคำและไวยากรณ์ภาษาเกาหลี เอกสารราชสำนักชื่อฮุนมินจองอึมแนะนำอักษรนี้ในปี 1443 และหนังสืออธิบายตามมาในปี 1446 ในข้อความภาษาเกาหลีก่อนปี 1933 จาโมอาจเขียนแยกกัน แทนที่จะรวมเป็นบล็อกพยางค์แบบปัจจุบัน ดังนั้นเอกสารเก่าอาจมีส่วนประกอบที่เกี่ยวข้อง แต่ไม่มีบล็อกนี้โดยตรง

ㄿ ออกเสียงอย่างไรในคำภาษาเกาหลี?

เสียงเปลี่ยนไปตามคำที่อยู่รอบ ๆ

ใน 읊다 ซึ่งเป็นคำกริยาภาษาเกาหลีแปลว่า “ท่อง” ㄿ ท้ายพยางค์ออกเสียงคล้ายเสียง ป สั้น ๆ ที่ปิดริมฝีปากโดยไม่ปล่อยลม ส่วน ㄷ ถัดไปออกเสียงเป็นเสียง ต ที่เกร็งขึ้น การออกเสียงมาตรฐานเขียนเป็น 읍따 ในภาษาเกาหลี การเปลี่ยนเสียงนี้เป็นของคำว่า 읊다 ไม่ได้ทำให้ 훒 แปลว่า “ท่อง”

ทำไม 훒 จึงแยกเป็นจาโม?

นี่เป็นการแทนพยางค์เดียวกันอีกรูปแบบหนึ่งใน Unicode

โปรแกรมป้อนข้อมูลภาษาเกาหลี (IME) จะประกอบจาโมเป็นพยางค์ขณะพิมพ์ ซอฟต์แวร์อาจแสดง 훒 เป็นบล็อกที่ประกอบแล้วหนึ่งบล็อก หรือเป็นจาโมเชื่อมกันสามตัว 훒 ก็ได้ การปรับรูปแบบ NFC เลือกใช้บล็อก ส่วน NFD แสดงลำดับจาโม การแทนข้อความเปลี่ยนไป แต่การสะกดภาษาเกาหลีที่ตั้งใจไม่ได้เปลี่ยน