Hangullettergreep met p als eindklank

Het geeft een klank weer, geen woordbetekenis. Een jamo is een Koreaanse medeklinker of klinker; Hangul groepeert jamo in lettergreepblokken. 맢 valt uiteen in ᄆ + ᅡ + ᇁ: beginmedeklinker, klinker en eindmedeklinker. De Engelse Unicode-naam “map” benoemt die onderdelen; het is geen vertaling. De betekenis komt uit het volledige Koreaanse woord.

Koning Sejong ontwikkelde in 1443 het schrift 훈민정음; die naam betekent ongeveer “juiste klanken om het volk te onderrichten”. Een boek met dezelfde titel legde in 1446 het doel en de opzet van het schrift uit. De kleine verzameling eenvoudige letters moest het schrijven en leren van het Koreaans makkelijker maken; daarvoor werd Koreaans vaak met Chinese karakters geschreven.

Hangul werd in 1894 het officiële nationale schrift van Korea, hoewel officiële documenten lange tijd vooral Chinese karakters gebruikten. Na de annexatie van Korea door Japan in 1910 verloor Hangul die status. Ondanks de koloniale onderdrukking bleven Koreaanse intellectuelen onderzoek doen, lesgeven en literair werk over het schrift maken.