Hangul hecesi Mulp

Korece yazıda bir hece oluşturur; kelimenin anlamını bağlam açıklar. Hangul ünsüzleri ve ünlüleri bloklar hâlinde birleştirir. Bir mesajda yalnızca bu blok varsa, işlevini açıklayacak çevresinde bir kelime bulunmaz.

Saray, Koreceyi daha kolay yazmak için Hangul'u 1443'te oluşturdu. Daha önce Çin karakterleri kullanılıyordu; İdu, Gugyeol ve Hyangchal gibi sistemlerde bu karakterler Koreceye uyarlanıyordu ve birçok kişi için kullanımları zordu. Hunminjeongeum kitabı yeni alfabeyi 1446'da tanıttı ve açıkladı.

Hangul harfleri hece bloklarında birleştirir.

Hangul harflerine jamo denir. Ünsüz ya da ünlü olma işlevlerini korurlar, ancak kare hece bloklarında birlikte yer alırlar. 뭂 içinde ㅁ ilk ünsüz, ㅜ ünlü, ㄿ ise batchim denen iki ünsüzlü son gruptur.

Unicode normalleştirmesi ayrı başlangıç, ünlü ve son jamo'ları bu birleşik blokta bir araya getirebilir. Hangul giriş yöntemleri yazarken ünsüzlerin konumunu yeniden yorumlayabilir. Yazı tipleri parçaları karenin içine yerleştirir; bu yüzden karakter değişmeden dış çizgisi farklı görünebilir.

Bazı araştırmacılar kare biçimli Moğol yazısı Phags-pa'nın Hunminjeongeum tasarımındaki bazı seçimleri etkilemiş olabileceğini öne sürer. Bu, yazı sistemine yönelik olası bir etkidir; 뭂 karakterinin Phags-pa'dan türediğinin kanıtı değildir. Hangul daha sonra Budist metinlerde, Konfüçyüsçü metin çevirilerinde ve pratik kılavuzlarda kullanıldı. Resmî belgeler, Hangul 1894'te Kore'nin ulusal yazı sistemi olana kadar çoğunlukla Çin karakterleriyle yazıldı. Değişen bu hecenin anlamı değil, yazının statüsüydü.