Hangul-lettergreep 욾

욾 is één Hangul-lettergreepblok; het woord geeft de betekenis.

De jamo zijn de beginmedeklinker ㅇ, de klinker ㅜ en de eindcluster ㄿ. Deze cluster heet batchim: de medeklinkerpositie aan het einde van een lettergreep. Het label ‘ulp’ beschrijft de spelling van het blok en vertaalt het niet. Verschijnen de delen apart als ㅇㅜㄹㅍ, dan heeft de invoermethode de jamo niet samengevoegd; dat is niet hetzelfde vooraf samengestelde blok.

Waarom staan Hangul-letters in blokken?

Hangul groepeert letters in blokken om Koreaanse lettergrepen te schrijven. De eerste vastgelegde melding van de totstandkoming dateert uit 1443; in 1446 verscheen een boek dat het schrift uitlegde. Hangul bood een schrift dat op gesproken Koreaans was afgestemd, zodat lezers niet op Chinese karakters hoefden te steunen.

Voor Hangul werd Koreaans geschreven met Chinese karakters, onder meer in systemen als Idu, Hyangchal en Gugyeol, die ze aanpasten voor Koreaans. Later stonden Hangul en Hanja — de Chinese karakters in Koreaanse teksten — naast elkaar in boeken en openbare documenten, voordat schrijven met alleen Hangul gebruikelijker werd. Jamo zijn de bouwstenen; drukletters, typemachines en digitale lettertypen behielden de blokvorm, maar veranderden de verhoudingen en posities van de onderdelen.