Gruba gwiazdka

Zwraca uwagę na kluczowy fragment, rozdziela części tekstu lub służy jako ozdobnik. Redakcyjna tradycja gwiazdki sięga Biblioteki Aleksandryjskiej: Arystofanes z Bizancjum wprowadził znak gwiazdki do oznaczania powtórzonych wersów, a Arystarch z Samotraki zachował go w edycjach Homera, łącząc z poziomą kreską przy wersach przestawionych. Średniowieczni skrybowie używali podobnych gwiazdek, by odsyłać czytelników do glos na marginesie i poprawek.

Podczas gdy standardowa gwiazdka klawiaturowa (*) służy przeważnie jako indeks górny w przypisach dolnych lub znak mnożenia w czystym tekście, gruba gwiazdka wywodzi się z krojów dingbat (symboli drukarskich). Projektanci sięgają po nią, gdy zwykły znak byłby zbyt drobny i słabo widoczny.