อักษรเราะในอักษรมุลตานี

𑊢 คือพยัญชนะเราะในอักษรมุลตานี ใช้ประกอบเป็นคำ แต่ไม่ใช่คำสมบูรณ์เมื่ออยู่ลำพัง

อักษรมุลตานีอยู่ในตระกูลอักษรลันดา ซึ่งมีสายสืบทอดย้อนถึงอักษรศารทา อักษรเก่าแก่ของเอเชียใต้ พ่อค้าใช้การเขียนแบบลันดาและใช้จดบันทึกทั่วไป รูปแบบมุลตานีเริ่มใช้พิมพ์วรรณกรรมคริสต์ด้วย หลังสำนักพิมพ์มิชชันนารีแบปติสต์จัดทำตัวพิมพ์โลหะสำหรับอักษรนี้ ตัวอย่างสิ่งพิมพ์และลายมือเขียนระหว่างปี 1819–1916 แสดงรูปแบบที่แตกต่างกัน ในช่วงครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 19 ฝ่ายปกครองอังกฤษกำหนดอักษรอาหรับเป็นมาตรฐานสำหรับภาษาต่าง ๆ ในแคว้นสินธ์ ซึ่งมีส่วนให้อักษรลันดาในพื้นที่นั้นเสื่อมความนิยมลง

พิมพ์อักษรเราะมุลตานีได้อย่างไร?

ใช้การป้อนข้อมูล Unicode หรือแป้นพิมพ์มุลตานี ป้อน U+112A2 ด้วยวิธีป้อนข้อมูลที่รองรับ Unicode แอปที่รับข้อความยังต้องมีแบบอักษรที่รองรับมุลตานีด้วย การป้อนและการแสดงผลเป็นคนละขั้นตอน

การใช้ผังแป้นพิมพ์เฉพาะก็เป็นอีกวิธีหนึ่งในการป้อนอักษรนี้

ทำไมอักษรเราะมุลตานีจึงหน้าตาต่างกันในแต่ละแบบอักษร?

เอกสารประวัติศาสตร์เก็บรูปแบบสิ่งพิมพ์และลายมือที่ต่างกันไว้ อักษรมุลตานีไม่มีรูปแบบมาตรฐานเพียงแบบเดียว

แบบอักษรอาจแสดงรูปแบบหนึ่งที่มีหลักฐานบันทึกไว้ โดยไม่ได้เปลี่ยนตัวอักษร หากแสดงเป็นช่องสี่เหลี่ยมว่าง แบบอักษรหรือแอปอาจไม่รองรับมุลตานี