ยัติภังค์ห้ามตัดบรรทัด

มันห้ามขึ้นบรรทัดใหม่ตรงตำแหน่งยัติภังค์

มันเชื่อมส่วนของคำแบบเดียวกับยัติภังค์ทั่วไป แต่เปลี่ยนกฎการจัดบรรทัด ไม่ได้เปลี่ยนการออกเสียงหรือความหมายของคำ

ควรใช้เมื่อใด?

ใช้เมื่อการแยกคำประสมหรือจำนวนทำให้อ่านยากขึ้น

แนวทางด้านการจัดพิมพ์แนะนำให้ใช้เฉพาะจุดที่จำเป็น ไม่ใช่ใช้แทนยัติภังค์ทุกตัว การคงชื่อ คำย่อ หรือรหัสระบุไว้ด้วยกันเป็นการตัดสินใจด้านการบรรณาธิการ โดยเฉพาะในหัวเรื่อง คอลัมน์แคบ ตาราง ป้ายกำกับ และเอกสารที่สร้างขึ้น ซึ่งตำแหน่งตัดบรรทัดอาจเปลี่ยนได้

นี่คือเครื่องหมายคล้ายยัติภังค์ตัวใด?

เป็นยัติภังค์ที่มีกฎห้ามตัดบรรทัด

เครื่องหมายยัติภังค์-ลบบนแป้นพิมพ์ - อาจยอมให้ขึ้นบรรทัดใหม่ได้ ยัติภังค์อ่อน ­ มักมองไม่เห็นและระบุตำแหน่งที่อาจตัดบรรทัดได้ ส่วนขีดสั้น – ยาวกว่าและมักใช้แสดงช่วงหรือทำหน้าที่เป็นเครื่องหมายวรรคตอนอื่น ภาษาเป็นตัวกำหนดว่าคำควรมียัติภังค์ตรงไหน อักขระนี้ควบคุมเฉพาะการตัดบรรทัดหลังจากตัดสินใจแล้ว