เลขสองในอักษรชารทา

เป็นเลขสองในชุดเลขฐานสิบของอักษรชารทา

ชื่อ Sharada ยังเขียนได้ว่า Sarada หรือ Sharda โดยอักษรนี้สืบทอดจากอักษรพราหมีคุปตะผ่านอักษรกุฏิละ และแยกเป็นรูปแบบเฉพาะในคริสต์ศตวรรษที่ 8 หลักฐานยุคแรกได้แก่จารึกและเหรียญจากคริสต์ศตวรรษที่ 8–10; แผ่นศิลาจารึกจาก Hund ซึ่งกำหนดอายุไว้ที่ 774–775 เป็นหลักฐานเก่าแก่ที่สุดที่ยังมีข้อโต้แย้ง ต้นฉบับคณิตศาสตร์ Bakhshali จากคริสต์ศตวรรษที่ 12 เป็นต้นฉบับเก่าแก่ที่สุดที่ระบุได้

อักษรชารทาเกี่ยวข้องกับอักษรนาครีและอักษรเบงกอลยุคต้น และเป็นต้นทางของอักษรทักรี ลันดา และคุรมุขี ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 8 ถึง 20 อักษรนี้เป็นอักษรหลักสำหรับงานวรรณกรรมและจารึกในแคชเมียร์