ทัณฑะสิทธัม

ประโยคหรือช่วงข้อความสั้น ๆ ในเครื่องหมายวรรคตอนสิทธัม 𑗂 คือทัณฑะเดี่ยว ส่วน 𑗃 คือรูปทัณฑะคู่ที่ใช้แบ่งหน่วยข้อความที่ใหญ่กว่า

สิทธัมมาตฤกา ซึ่งเป็นรูปแบบเก่าของสิทธัม ปรากฏในจารึกทางตอนเหนือของอินเดียตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 6 ถึงราวคริสต์ศตวรรษที่ 10 อักษรนี้สืบจากธรรมเนียมพราหมี แพร่ไปพร้อมกับภาษาสันสกฤตในพุทธศาสนา และเป็นต้นทางของอักษรอย่างชารทา โปรโตเบงกาลี/เกาดี และนาครี ในปี 2026 สำนักชินงอนและเท็นไดของญี่ปุ่นใช้สิทธัมเป็นหลักในงานเขียนพิธีกรรม