เครื่องหมายลบตัวยก

มันคือเครื่องหมายลบที่เป็นของเลขชี้กำลัง ประจุ หรือหน่วย เมื่ออยู่หลังตัวเลขหรือตัวแปร มันทำให้เลขชี้กำลังติดลบ: 10⁻³ คือ 1/1000 (0.001) และ x⁻¹ คือ 1/x ในวิชาเคมีและฟิสิกส์ เครื่องหมายลบตัวยกหลังสัญลักษณ์แสดงประจุไฟฟ้าลบ: Cl⁻ คือคลอไรด์ไอออน OH⁻ คือไฮดรอกไซด์ e⁻ คืออิเล็กตรอน และ β⁻ คือการสลายตัวกัมมันตรังสีชนิดหนึ่ง เมื่ออยู่หลังหน่วยให้อ่านว่า "ต่อ": m s⁻¹ คือเมตรต่อวินาที mol⁻¹ คือ "ต่อโมล"

ยูนิโค้ดบรรจุมันไว้พร้อมกับตัวเลขตัวยก ⁰–⁹ สำเร็จรูป และ ⁺, ⁼, ⁽ ⁾ และ ⁿ เพื่อให้เข้ากันได้กับชุดอักขระรุ่นเก่า และมันมีประโยชน์ในที่ที่ไม่มีการจัดรูปแบบ โปรแกรมประมวลผลคำยกเครื่องหมายลบขึ้นได้ด้วยปุ่มตัวยก แต่ข้อความแชต หัวเรื่องอีเมล หรือโพสต์ในโซเชียลมักทำไม่ได้ ⁻ จึงแทรกอยู่ระหว่างตัวเลขตัวยก: 2.5 × 10⁻⁶, cm⁻², SO₄²⁻

บนหน้าจอมันคือขีดสั้น ๆ ใกล้ขอบบนของบรรทัด สูงประมาณเท่าตัวเลขตัวยก ในบางฟอนต์มันเล็กมากจนดูเหมือนจุดเปื้อนหรือเครื่องหมายมาครอน (ขีดเหนือตัวอักษร) ถ้าบรรทัดข้อความดูเหมือนมีขีดลอยอยู่ด้านบน ก็น่าจะเป็นอักขระตัวนี้

มันเหมือนเครื่องหมายลบธรรมดาไหม?

ไม่เหมือน: มันเป็นอักขระของตัวเอง และซอฟต์แวร์แยกความต่างได้ การค้นหา การเรียงลำดับ การตรวจคำสะกด และสูตรมักมอง ⁻ เป็นสัญลักษณ์คนละตัว ตารางคำนวณส่วนใหญ่จะไม่คำนวณ 10⁻³ ภาษาโปรแกรมส่วนใหญ่ไม่เข้าใจ x⁻¹ และการค้นหา "10-3" อาจไม่เจอ "10⁻³" ในที่แบบนั้นให้ใช้รูปแบบการเขียนของเครื่องมือนั้น เช่น 10^-3 หรือ 1e-3 แล้วเก็บ ⁻ ไว้ใช้กับป้ายกำกับ หัวเรื่อง และข้อความ

กับดักอีกอย่าง: ยูนิโค้ดจับคู่ ⁻ แบบ "ความเข้ากันได้" กับเครื่องหมายลบธรรมดา − ระบบที่ใช้การปรับรูปแบบแบบความเข้ากันได้ (ดัชนีค้นหาและการตรวจชื่อผู้ใช้บางระบบ) จึงอาจแอบเปลี่ยน 10⁻³ เป็น 10−3 ในเอกสารที่จัดหน้า การจัดรูปแบบตัวยกปลอดภัยกว่า ส่วนในข้อความธรรมดา ⁻ ช่วยให้เครื่องหมายลบอยู่ด้านบน และรูปแบบ 10^-3 คือทางเลือกสำรองด้วยคีย์บอร์ดธรรมดา