อักษรซาในภาษาทมิฬ

ในคำหนึ่ง ๆ ஸ ใช้แทนเสียงเสียดแทรกคล้ายเสียง “ส”

อักษรกรันถะเป็นอักษรจากอินเดียใต้ที่ใช้เขียนเสียงในภาษาสันสกฤต ซึ่งเป็นภาษาเก่าแก่ของเอเชียใต้ และเสียงเหล่านั้นเขียนแทนโดยตรงด้วยพยัญชนะดั้งเดิมของภาษาทมิฬได้ยาก ทั้งอักษรทมิฬและอักษรกรันถะอยู่ในตระกูลอักษรพราหมี ซึ่งเป็นตระกูลอักษรเก่าแก่ของเอเชียใต้ รูปแบบกรันถะช่วงกลางปรากฏในจารึกปัลลวะยุคต้นตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 4 และในคริสต์ศตวรรษที่ 7 จารึกในอินเดียใต้ใช้อักษรทมิฬ วัฏเฏฬุตตุ (อักษรทมิฬแบบเก่า) และอักษรกรันถะสำหรับเขียนสันสกฤต อักษรกรันถะยังปรากฏในมณิปรวาฬัม รูปแบบวรรณกรรมที่ผสมสันสกฤตกับทมิฬ

ทำไมคำทมิฬบางคำจึงใช้ ஸ แทน ச?

มันรักษาเสียง “ส” จากคำต้นทางที่การสะกดแบบทมิฬอาจปรับเปลี่ยน

คำยืมจากสันสกฤตหรือภาษาอื่นอาจใช้ ஸ เพื่อรักษาเสียง “ส” เดิม ส่วนการสะกดที่ปรับให้เป็นทมิฬอาจใช้พยัญชนะดั้งเดิมของภาษาทมิฬอย่าง ச แทน นี่เป็นเรื่องการสะกด ไม่ใช่ความหมายใหม่ของข้อความ

การออกเสียงขึ้นอยู่กับคำต้นทาง: การเขียนชื่อบราซิลเป็นภาษาทมิฬใช้รูป பிரேஸில் โดย ஸ แทนเสียงคล้าย “ส” ที่ออกเสียงก้องจากลำคอ ในคำว่า புஸ்தகம் (“หนังสือ”) ஸ் อาจกลมกลืนกับเสียงกักที่ตามมาเมื่อพูด; รูป புத்தகம் แสดงรูปที่ปรับแล้ว

พิมพ์ ஸ อย่างไร?

ใน Tamil99 กด Shift+Q; เพิ่ม F เพื่อให้ได้พยัญชนะเดี่ยว ஸ்

Tamil99 บันทึกพยัญชนะก่อนสระ: พิมพ์พยัญชนะหลักแล้วตามด้วยปุ่มสระ หากต้องการ ஸ் ให้กด F เพื่อเพิ่มเครื่องหมายทมิฬ ் ซึ่งใช้ตัดสระประจำพยัญชนะออก แป้นพิมพ์ทมิฬแบบอื่นอาจใช้ปุ่มต่างกัน

เครื่องหมายสระทมิฬ ெ, ே และ ை พิมพ์หลัง ஸ แต่แสดงผลอยู่ข้างหน้า ส่วน ு และ ூ มีรูปแบบระยะห่างพิเศษเมื่อใช้กับพยัญชนะนี้