ส่วนประกอบอักษรตังกุต 124

เป็นเครื่องหมายเชิงโครงสร้างของอักษรตังกุต ไม่ใช่คำ

ส่วนประกอบอักษรตังกุตใช้บรรยายส่วนหนึ่งของอักขระที่ใหญ่กว่า และยังใช้จัดเรียงรายการในพจนานุกรมได้ ส่วนประกอบ 124 ไม่มีคำแปลที่ตายตัว หน้าที่ของมันขึ้นอยู่กับอักขระตังกุตที่นำไปใช้วิเคราะห์

อักษรตังกุตประกาศใช้ราวปี 1036 สำหรับรัฐซีเซี่ยตะวันตก และใช้ในเอกสารราชการ วรรณกรรม และงานเขียนทางพุทธศาสนา หลังรัฐล่มสลายในปี 1227 ก็ยังมีการเขียนอักษรนี้ต่อไป อนุสรณ์ตังกุตที่ทราบว่ามีอายุหลังสุดลงวันที่ไว้ที่ปี 1502

เหตุใดส่วนประกอบอักษรตังกุตจึงมีหน้าที่ต่างกัน?

ส่วนประกอบเดียวกันอาจทำหน้าที่ต่างกันในอักขระแต่ละตัว

พจนานุกรมตังกุตสมัยใหม่ไม่ได้ใช้รายการส่วนประกอบชุดเดียวกัน Unicode รวบรวมรูปแบบจากพจนานุกรมและสิ่งพิมพ์ทางวิชาการหลายแหล่ง เพื่อให้จัดทำดัชนีอักขระเต็มตามส่วนประกอบและเขียนลำดับคำอธิบายอักษรภาพ ซึ่งเป็นคำอธิบายสั้น ๆ ว่าอักขระประกอบขึ้นอย่างไร

หนังสืออ้างอิงภาษาตังกุตในศตวรรษที่ 12 ชื่อ Sea of Characters เชื่อมอักขระเต็มเข้ากับอักขระต้นแบบ ซึ่งส่วนต่าง ๆ อาจช่วยบอกเสียงหรือความหมาย หน้าที่ของส่วนประกอบเปลี่ยนไปตามอักขระ ดังนั้นส่วนนี้จึงไม่มีคำอธิบายความหมายที่ตายตัว

จะพิมพ์และแสดงอักขระนี้ได้อย่างไร?

ใช้วิธีป้อนข้อมูลภาษาตังกุตและฟอนต์ที่รองรับอักษรนี้

ณ ปี 2026 Rime ซึ่งเป็นกรอบระบบป้อนข้อมูล มีชุดรูปแบบ Xunpin สำหรับป้อนเสียงตังกุตที่สร้างขึ้นใหม่ ป้อนตามขีด รหัสสี่มุม และเลือกจากส่วนประกอบ

หากแสดงเป็นสี่เหลี่ยม โดยทั่วไปหมายความว่าฟอนต์ปัจจุบันไม่มีอักขระตังกุต ตัวอักขระยังคงอยู่ แต่ต้องใช้ฟอนต์ที่รองรับตังกุตจึงจะแสดงรูปร่างได้