ส่วนประกอบอักษรตังกุต 247

ตัวมันเองไม่มีความหมายตายตัว 𘣶 เป็นส่วนที่นำกลับมาใช้ได้ในระบบอักษรตังกุต ซึ่งใช้เขียนภาษาตังกุตที่ปัจจุบันสูญไปแล้ว พจนานุกรมตังกุตสมัยใหม่ใช้ส่วนประกอบเพื่อจัดหมวดหมู่และวิเคราะห์อักษรทั้งตัว ส่วนประกอบเหล่านี้ยังปรากฏในชุดสัญลักษณ์แบบเป็นทางการที่แสดงโครงสร้างของอักษรได้ด้วย “247” เป็นหมายเลขในบัญชีรายการสมัยใหม่ ไม่ใช่คำหรือคำแปลภาษาอังกฤษ

อักษรตังกุตได้รับอิทธิพลจากธรรมเนียมการเขียนของจีนและคีตัน และทำให้ภาษาตังกุตมีรูปแบบการเขียนของตนเอง พบการใช้อักษรนี้ในวัฒนธรรมรัฐเซี่ยตะวันตก (ซีเซี่ย) ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 11 ใช้เขียนพระพุทธคัมภีร์ กฎหมาย คัมภีร์คลาสสิก งานด้านการทหาร และวรรณกรรม อีกทั้งช่วยสร้างอัตลักษณ์ที่แตกต่างจากจีนสมัยราชวงศ์ซ่ง แหล่งข้อมูลให้ความเห็นต่างกันเรื่องผู้สร้าง บางแห่งระบุครูในราชสำนักชื่ออีรี บางแห่งระบุจักรพรรดิหลี่หยวนหาว หรือผลงานก่อนหน้านั้นในสมัยหลี่เต๋อหมิง จารึกจากปี 1502 แสดงว่ายังมีการใช้อักษรนี้หลังรัฐเซี่ยตะวันตกล่มสลาย

จะพิมพ์ส่วนประกอบอักษรตังกุต 247 ได้อย่างไร?

ใช้วิธีป้อนข้อความที่รองรับอักษรตังกุตโดยเฉพาะ ชุดรูปแบบโอเพนซอร์ส Rime Xunpin เป็นหนึ่งในตัวเลือกสำหรับป้อนข้อความตังกุต