ส่วนประกอบอักษรตังกุต 248

𘣷 เป็นส่วนประกอบของอักษรตังกุต ไม่ใช่คำที่แปลได้เมื่ออยู่เดี่ยว ๆ

อักษรซีเซี่ย (ตังกุต) สร้างขึ้นราวปี 1036 ในรัชสมัยจักรพรรดิองค์แรกแห่งซีเซี่ย เพื่อเขียนภาษาตังกุต อักษรตังกุตที่สมบูรณ์ประกอบด้วยส่วนย่อย นักวิชาการใช้ส่วนเหล่านี้เพื่อทำดัชนี อธิบาย และวิเคราะห์ตัวอักษร ไม่มีระบบส่วนประกอบแบบมาตรฐานเพียงระบบเดียว: ยูนิโคดรวบรวมรูปแบบที่ใช้ในพจนานุกรมและสิ่งพิมพ์หลายแหล่ง

หลังซีเซี่ยพ่ายแพ้ต่อมองโกล อักษรนี้ยังใช้ต่อในสมัยราชวงศ์หยวนและหมิง ก่อนจะเลิกใช้ในช่วงปลายราชวงศ์หมิง ข้อความที่ยังหลงเหลือมีทั้งเอกสารทางการ เอกสารส่วนตัว และเอกสารศาสนา เช่น หนังสือ พระสูตร จารึก และต้นฉบับ อักษรตังกุตถูกค้นพบอีกครั้งในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 และถอดความได้เป็นส่วนใหญ่ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยเฉพาะจากผลงานของนิโคไล เนฟสกี

ทำไม 𘣷 จึงแสดงเป็นกรอบสี่เหลี่ยม?

ฟอนต์ของคุณอาจไม่มีรูปอักษรตังกุตนี้

หากฟอนต์ไม่มีรูปอักษรนี้ คุณอาจเห็นกรอบว่างหรือเครื่องหมายแทน ฟอนต์ที่รองรับตังกุตจะแสดงได้ ส่วนฟอนต์อื่นอาจวาดต่างกันโดยไม่เปลี่ยนตัวอักษรในข้อความ

เลข 248 ในชื่อส่วนประกอบของยูนิโคดเป็นหมายเลขลำดับ ไม่ใช่การอ่านออกเสียงหรือคำจำกัดความในพจนานุกรม หากต้องการอ่านคำตังกุต ต้องดูตัวอักษรที่สมบูรณ์ในบริบท