Tangut-component 281

Het hoort bij de analyse van een volledig Tangut-teken. Componenten helpen woordenboekvermeldingen te ordenen en komen voor in ideografische beschrijvingsreeksen (IDS): compacte formules die de onderdelen van een teken weergeven.

Onderzoekers ontwikkelden verschillende componentsystemen. Daarom is 281 een modern zoeklabel en geen naam uit de Tangut-periode. Aan de vorm alleen zie je niet of het betekenis, klank of structuur bijdraagt; bekijk het volledige teken voordat je het vertaalt.

Waarom is het Tangut-schrift gemaakt?

Het gaf de Tangutstaat een eigen schrift. Het schrift werd in 1036 onder keizer Li Yuanhao van Westelijke Xia gemaakt om staatsvorming en religieus leven te ondersteunen. Een waarschijnlijk doel was ook het samenstellen van een Tangut-boeddhistische canon, een grote verzameling boeddhistische geschriften. De staat onderhield instellingen voor onderwijs in Tangut en Chinees schrift.

Het oudste bekende overgeleverde document is een officieel bericht aan een militaire inspecteur in Guazhou uit 1072. Het Tangut-schrift komt voor in officiële, particuliere en religieuze werken, zoals boeken, boeddhistische geschriften, inscripties, manuscripten en vertalingen.

Na de val van Westelijke Xia in 1227 bleef het Tangut-schrift in gebruik tijdens de Yuan- en Ming-periode; in 1502 werd in Baoding een Tangut-inscriptie opgericht. Het schrift nam compositieprincipes over uit het Chinese schrift, maar bleef een eigen schrift. Het oudere Khitan-schrift, ontstaan rond 920, kan als voorbeeld hebben gediend, al is de mate van invloed onderwerp van discussie.