Komponent pisma tanguckiego 520

To komponent strukturalny, a nie słowo do przetłumaczenia. W piśmie tanguckim komponenty pomagają porządkować znaki w słownikach oraz opisywać lub analizować ich budowę. Ten komponent może też występować w sekwencji opisu ideograficznego (IDS), czyli zapisie pokazującym, jak zbudowany jest większy znak. W zależności od znaku komponent może w różny sposób wnosić znaczenie lub brzmienie, dlatego 𘨇 nie ma wiarygodnego samodzielnego objaśnienia.

Pismo tanguckie utworzono i wprowadzono około 1036–1037 roku dla języka tanguckiego państwa Zachodnia Xia. Używano go w szkołach i dokumentach urzędowych; przekłady buddyjskie, teksty prawne i drukowane książki zapewniły mu szerszy obieg publiczny. Czerpało z wcześniejszych systemów pisma chińskiego i kitańskiego, ale rozwinęło własny zestaw komponentów. Po upadku Zachodniej Xia nadal pisano po tangucku; najpóźniejsza znana inskrypcja tangucka pochodzi z 1502 roku.

Unicode używa numeru 520 jako oznaczenia katalogowego komponentu opisanego w nowoczesnych słownikach tanguckich i opracowaniach, a nie jako dawnej nazwy tanguckiej. Wydanie słownika Skeleton Tangut Clausona z 2019 roku wymienia 𘨇 wśród komponentów służących do porządkowania haseł. Współczesne słowniki nie stosują jednego systemu, więc 520 oznacza pozycję w katalogu, a nie uniwersalny numer komponentu tanguckiego.