องค์ประกอบอักษรตังกุต 684

เป็นส่วนประกอบสำหรับค้นหา ไม่ใช่คำที่แปลได้ นักวิจัยใช้ส่วนประกอบอักษรตังกุตเพื่อบรรยายตัวอักษรและจัดรายการในพจนานุกรม ตัวเลขในชื่อส่วนประกอบนี้เป็นป้ายกำกับสำหรับทำดัชนี ไม่ใช่ความหมายของอักษร

อักษรตังกุต หรือที่เรียกว่าอักษรซีเซี่ย ถูกสร้างขึ้นในรัชสมัยจักรพรรดิองค์แรกของซีเซี่ยราวปี 1036 เพื่อเขียนภาษาตังกุต ซึ่งใช้พูดในบริเวณทางตะวันตกเฉียงเหนือของจีนในปัจจุบัน หลังซีเซี่ยพ่ายแพ้ต่อมองโกล อักษรนี้ยังใช้ต่อในสมัยราชวงศ์หยวนและหมิง ก่อนจะเลิกใช้เมื่อสิ้นยุคราชวงศ์หมิง อักษรนี้ถูกค้นพบอีกครั้งในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 และถอดความได้เป็นส่วนใหญ่ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยเฉพาะจากงานของ เอ็น. เอ. เนฟสกี ปัจจุบันนักวิจัยใช้ส่วนประกอบเพื่อทำดัชนีอักษรตังกุตในพจนานุกรมและอธิบายโครงสร้าง รูปอักษรอาจดูคล้ายอักษรจีน แต่ระบบอักษรทั้งสองไม่มีความเกี่ยวข้องกัน