อักษรตังกุต 1809D

คำแปลหลักคือ “ลด” ส่วนคำแปลอื่นคือ “สั้น” “เสื่อม” และ “ตก” ดัชนีอ้างอิงภาษาตังกุตจัดอักษรนี้ไว้เป็น L5902 และให้เสียงอ่านโบราณที่นักวิชาการสร้างขึ้นใหม่ โดยเขียนเป็น ¹dzen₁ รูปเขียนนี้แทนเสียงอ่านภาษาตังกุตที่สร้างขึ้นใหม่ ไม่ใช่ภาษาจีนปัจจุบัน

“Tangut Ideograph-1809D” เป็นป้ายกำกับในบัญชีรายการ ไม่ใช่คำแปล รูปร่างที่มองเห็นขึ้นอยู่กับแบบอักษรที่ใช้แสดง

เหตุใดจึงสร้างอักษรตังกุต?

อักษรนี้ใช้ในการสร้างรัฐซีเซี่ย งานเขียนทางพุทธศาสนา และวรรณกรรม ในปี 1036 หลี่หยวนห่าว ผู้ปกครองซีเซี่ย สั่งให้สร้างอักษรตังกุตเพื่อเสริมอัตลักษณ์ของรัฐและสนับสนุนคัมภีร์พุทธศาสนาภาษาตังกุต ราชสำนักทำตามตัวอย่างของชาวคีตันซึ่งสร้างระบบอักษรมาก่อน แต่อักษรตังกุตยังคงเป็นระบบเขียนแยกต่างหาก

ต้นฉบับจากคาราโคโต เมืองที่กลายเป็นซากปรักหักพัง มีฉบับแปลภาษาจีนซึ่งน่าจะมีอายุตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 12 หรือช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 13 ผลงานอื่นที่ยังหลงเหลือมีทั้งงานขงจื๊อ สารานุกรม ตำราการทหาร และวรรณกรรม หลังการพิชิตของมองโกลในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ภาษาตังกุตก็เลิกใช้ในชีวิตประจำวัน