Tangut-ideogram 182FB

Het wordt weergegeven als ‘verschil’ of ‘contrast’.

Li Fanwens index bij een Tangut-Chinees woordenboek vermeldt 𘋻 onder ‘verschil’ (lemma 5708) en reconstrueert de lezing als *źju². Dit is een historische woordenboekgloss, geen volledige beschrijving van het gebruik van het teken.

Het Tangut-schrift werd rond 1036 ontwikkeld voor de staat Westelijke Xia en gebruikt in officiële, particuliere en religieuze teksten. Na de val van Westelijke Xia in 1227 bleven Tangut-teksten verschijnen onder de Yuan- en Ming-dynastieën. Een later voorbeeld zijn de Baoding-pilaren uit 1502 met dhāraṇī, korte boeddhistische rituele formules.

Is 𘋻 Chinees?

Nee. Het is een teken uit het Tangut-schrift.

Het Tangut-schrift en het Chinese schrift kunnen er allebei vierkant uitzien, maar Tangut is een apart schriftsysteem. Een Chinese woordenboekgloss vertaalt een Tangut-lemma; daardoor wordt 𘋻 geen Chinees teken.

Wetenschappelijke reconstructies van de Tangut-uitspraak van 𘋻 verschillen: Li Fanwen geeft *źju², terwijl de fonetische database van Miyake *²zhu₃ geeft. Dit zijn gereconstrueerde lezingen, geen uitspraken in het Mandarijn.