Tangut-teken 187EE

Het is een Tangut-tekstteken waarvan de lezing afhangt van de context. De Unicode-naam is een inventarislabel op basis van het codepunt, geen vertaling. In een gedocumenteerde passage staat 𘟮 samen met 𘟯 voor 社稷, de Chinese rituele altaren voor aarde en graan die de staat vertegenwoordigden. Dit gebruik als paar is onderbouwd, maar een betrouwbare moderne betekenis voor het losse teken niet.

Een cursief geschreven kopie uit de 13e eeuw van de Chinese Klassieker van de kinderlijke piëteit — een tekst over plichten tegenover ouders en ouderen — bewaart deze vorm in een Tangut-vertaling. Tangut-onderzoeker Li Fanwen nam de gewone vorm in 2012 op als lemma 6076. Rond 1036 bevorderde het hof van Westelijke Xia (Xixia) Tangut-schrift voor staatsvorming, boeddhistische geschriften en een eigen geschreven cultuur naast Song-China. Het schrift nam principes uit het Chinees en schrijftradities van naburige Khitan over, maar bleef een apart schrift. Het werd gebruikt voor officiële, particuliere, boeddhistische en literaire teksten, bleef bestaan onder de Yuan en Ming en raakte tegen het einde van de Ming-dynastie in onbruik.

Wat als iemand alleen 𘟮 stuurt?

Vraag uit welke tekst het komt. Een los teken laat niet zien welk Tangut-woord of welke uitdrukking de afzender bedoelt. De gedocumenteerde lezing is een transcriptie van twee tekens in een historische tekst; beschouw het in een chat als een citaat of studievoorbeeld totdat je de context kent.