Linkerbovenhoek

Het opent een hoekcitaat, ook quasi-citaat genoemd. De filosoof en logicus W. V. Quine voerde de notatie in 1940 in in zijn boek Mathematical Logic; logici spreken nog steeds van Quine-hoeken.

Gewone aanhalingstekens noemen precies de uitdrukking ertussen: ‘φ ∧ ψ’ is een reeks met een Griekse phi. Hoeken werken als een sjabloon: ⌜φ ∧ ψ⌝ betekent ‘de formule van wat φ voorstelt, dan ∧, dan wat ψ voorstelt’. Denk aan een invuloefening waarin φ en ψ de open plekken zijn.

In boeken over Gödels onvolledigheidsstellingen heeft het paar een tweede taak: ⌜φ⌝ noemt het Gödelgetal van φ, het codegetal waarmee de rekenkunde over haar eigen formules kan spreken. De omringende tekst maakt duidelijk welke lezing geldt.

Buiten de logica is ⌜ een van vier hoekstukken (⌜ ⌝ ⌞ ⌟), die redacteuren soms als halve haakjes of als lijst om een woord gebruiken. Alleen oogt het onaf.