Wit vierkant

Een leeg vakje: om aan te kruisen, in te vullen of een bewijs af te sluiten.

In gewone tekst staat □ voor een lege plek: een keuze op een formulier of takenlijst, een gat in een puzzel (2 + □ = 5) of een plaatshouder in een sjabloon. Uitgaven van oude Chinese en Japanse teksten zetten vaak één □ voor elk verloren of onleesbaar teken.

In de wiskunde betekent □ aan het eind van een bewijs ‘klaar’, de rol van het oude q.e.d. Het heet ook wel ‘grafsteen’; de wiskundige Paul Halmos bracht het in de wiskunde, en velen gebruiken het gevulde ■.

Is het het vakje dat verschijnt als tekst niet laadt?

Niet als teken, al kan het er precies zo uitzien.

Heeft een lettertype geen tekening voor een teken, dan toont het apparaat een vervanger, vaak een leeg rechthoekje, soms met een piepklein codetje erin. Een rij vakjes waar woorden horen betekent meestal een ontbrekend lettertype, geen boodschap. Het echte □ is een eigen teken en blijft dat bij kopiëren.