พยางค์ภาษาไว won

ในผังถอดอักษรภาษาไวที่ MediaWiki บันทึกไว้ ให้พิมพ์ w ตามด้วย x แล้วจึงพิมพ์ ~ ผังนี้แปลง wx~ เป็น ꗀ เครื่องหมายตัวหนอนท้ายชุดอักษรบอกเสียงนาสิก ซึ่งมีลมผ่านทางจมูก

“won” เป็นป้ายของพยางค์นี้ที่เขียนด้วยอักษรละติน ในการสะกดภาษาไว ꗀ เป็นหน่วยเสียงหนึ่งหน่วย ความหมายขึ้นอยู่กับคำทั้งคำ

ꗀ มีบทบาทอย่างไรในคำภาษาไว

อักขระนี้แทนหนึ่งพยางค์ภาษาไวภายในคำ อักษรไวเริ่มปรากฏในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1830 โดยมี Mọmọlu Duwalu Bukẹlẹ และผู้ร่วมงานชาวไวคนอื่น ๆ เป็นกำลังสำคัญ ตัวอย่างเก่าแก่ที่สุดที่ทราบว่ายังคงเหลืออยู่คือหน้าหนึ่งที่ Fan Dawo Kelondo เขียนในปี 1834 ตามคำขอของมิชชันนารี John Leighton Wilson; ปีดังกล่าวระบุอายุเอกสารที่เหลืออยู่ ไม่ใช่จุดเริ่มต้นของการใช้อักษรไว

อักษรนี้สร้างขึ้นเพื่อเขียนภาษาไวในบริเวณชายฝั่งทางตะวันตกของไลบีเรียและทางตะวันออกของเซียร์ราลีโอน ใช้ในการติดต่อและจัดทำบันทึก รวมถึงการค้า โรงเรียนและการสนับสนุนจากผู้ปกครองยังเชื่อมโยงการรู้หนังสือกับการปกครองตนเองของชาวไว ท่ามกลางประเพณีการเขียนด้วยอักษรละตินและอาหรับของชุมชนใกล้เคียง ความพยายามกำหนดมาตรฐานในปี 1899 และ 1962 ทำให้การสะกดแบบพยางค์อิงเสียงและสม่ำเสมอขึ้น พร้อมลดความแตกต่างเดิม เครื่องหมายแทนคำหรือแนวคิดในภาษาไวแบบเก่าที่ใช้สื่อสาร ทำสงคราม และทำนายอนาคต ส่วนใหญ่เลิกใช้ไป