ตัวเลือกแบบรูปที่ 2

เลือกแบบที่กำหนดไว้ของอักขระก่อนหน้า Unicode เรียกอักขระนั้นว่าอักขระฐาน เมื่อนำอักขระฐานมาต่อกับตัวเลือกจะเกิดเป็นลำดับอักขระแบบรูป อักขระฐานเป็นตัวกำหนดว่าคู่นี้จะขอรูปแบบใด ตัวอย่างการใช้งานที่กำหนดไว้ ได้แก่ ตัวพิมพ์ใหญ่ลายมือแบบวิชาคณิตศาสตร์ เครื่องหมายวรรคตอนบางตัวในเอเชียตะวันออก การหมุนอักษรภาพอียิปต์ และรูปแบบอักขระ CJK เพื่อความเข้ากันได้

กลไกนี้พัฒนาขึ้นจากความต้องการของระบบอักษรแต่ละแบบ ข้อเสนอ Unicode ในปี 2000 กล่าวถึงตัวเลือกเฉพาะระบบอักษรสามตัวที่มีอยู่แล้วใน Unicode 3.1.1 และชุดตัวเลือกทั่วไปที่ใหญ่กว่าซึ่งกำลังเตรียมอยู่ ส่วน Unicode 3.2 ได้อธิบายกลไกทั่วไปสำหรับรักษารูปแบบกลีฟไว้ในข้อความธรรมดา จึงทำให้ข้อความเก็บรูปแบบที่เลือกไว้ได้ แม้การตั้งค่าแบบอักษรของข้อความที่จัดรูปแบบจะติดไปด้วยไม่ได้ มีการใช้งานในอักษรมองโกเลีย CJK คณิตศาสตร์ อักษรโบราณ และสัญลักษณ์ทางเทคนิค

ทำไม VS2 จึงดูเหมือนช่องว่าง?

ตัวมันเองไม่มีรูปที่มองเห็นได้ หลังคู่ที่กำหนดไว้ แบบอักษรอาจแสดงรูปแบบที่ร้องขอได้ แต่ถ้าไม่รองรับคู่นั้น อักขระฐานจะคงเดิมและ VS2 ยังมองไม่เห็น OpenType รูปแบบ 14 บันทึกลำดับอักขระแบบรูปที่แบบอักษรรองรับ ดังนั้นความแตกต่างที่เห็นจึงขึ้นอยู่กับการรองรับของแบบอักษร

ถ้าคู่นั้นดูไม่เปลี่ยน นั่นเป็นผลจากการแสดงผล ไม่ใช่ข้อความเพิ่มเติมที่ต้องถอดความ VS2 ไม่ใช่ตัวปรับรูปแบบทั่วไปสำหรับตัวหนาหรือตัวเอียง แต่จะตามหลังอักขระฐานหนึ่งตัว