Variatieselector 64

Hij vraagt een geregistreerde alternatieve vorm aan voor het teken ervoor.

Een voorstel voor ideografische variatieselectoren is terug te voeren op een ontwerp uit 1997. Een Unicode-ontwerpnotitie uit 2000 beschrijft selectors als onzichtbare markeringen die een glyph alleen na een bepaald basisteken veranderen; het voorgestelde bereik omvat VS64. Een voorstel uit 2003 noemde ideografische variatie nog experimenteel en stelde selectors voor privégebruik voor om mee te testen. Een registervoorstel uit 2004 schetste onafhankelijke verzamelingen van exacte teken-selectorparen. In een Adobe-artikel uit 2018 is Adobe-Japan1 een voorbeeld uit de Japanse uitgeverij: de geregistreerde paren laten lettertypen vormen aanduiden die oudere coderingen niet konden benoemen.

De latere Ideographic Variation Database (IVD) koppelt elk geregistreerd paar van ideogram en selector aan een verzameling glyphvormen. Een selectornummer heeft op zichzelf geen vaste betekenis: het effect kan per basisteken verschillen.

Heeft hij betekenis als iemand hem alleen stuurt?

Nee; alleen heeft hij geen leesbare betekenis in een gesprek.

Zonder voorafgaand basisteken kan de selector geen schrijfvorm aanvragen. Het is een tekstinstructie voor een specifieke reeks, geen verborgen boodschap.