Selektor wariantu 74

Po zgodnej podstawie wybiera zarejestrowany wariant glifu.

Selektory wariantów wprowadzono w Unicode 3.2 (2002); płaszczyzna 14, na której znajduje się VS74, pojawiła się w Unicode 4.0 (2003). Stworzono je po to, by tekst mógł wskazywać dokładną formę glifu ideogramu wschodnioazjatyckiego w publikacjach, badaniach, imionach i nazwiskach lub rejestrach urzędowych, bez kodowania każdej formy jako osobnego znaku.

Mechanizm rozwijał się dzięki nazwanym kolekcjom: Adobe-Japan1 dodano do IVD 2007-12-14, a japońską kolekcję Moji_Joho zarejestrowano po raz pierwszy 2014-05-16 na potrzeby urzędowych danych o glifach. VS74 nie oznacza powszechnie „postaci 74”: jego działanie zależy od pełnej pary znaku bazowego i selektora oraz od kolekcji, która ją definiuje.

Dlaczego wygląda na pusty?

Przy nieobsługiwanej lub niepełnej parze selektor pozostaje niewidoczny.

Poprawna para może zmienić glif wybrany przez krój pisma, ale nieobsługiwana lub niezarejestrowana para zwykle pozostawia znak bazowy bez zmian, a selektor niewidoczny. Dlatego sam VS74 wygląda na pusty; nie jest emoji, oznaką nastroju ani przełącznikiem pogrubienia, kursywy czy dowolnych krojów pisma.

Jeśli potrzebujesz dokładnej postaci znaku wschodnioazjatyckiego, użyj udokumentowanej IVS dostępnej w odpowiednim kroju pisma lub metodzie wprowadzania tekstu. Nie dodawaj VS74 na chybił trafił: sam numer selektora nie mówi programowi, jaką postać narysować.