วงแหวนกำกับเสียงพระเวทด้านบน

เป็นเครื่องหมายกำกับการขับร้องแบบไชมินียะเหนือพยางค์

ข้อเสนอ Unicode ปี 2011 อธิบายเครื่องหมายนี้ในบทอรรชิกะของสามเวทสายไชมินียะ อรรชิกะคือส่วนบทกวีของธรรมเนียมการขับร้องนี้ ต้นฉบับที่กล่าวถึงมีทั้งข้อความบนใบลานที่เขียนด้วยอักษรกรันถะ ซึ่งเป็นอักษรจากอินเดียใต้ และฉบับกระดาษอักษรเทวนาครีที่ทำขึ้นภายหลังตามธรรมเนียมนั้น

ข้อเสนออธิบายเครื่องหมายสี่แบบที่เขียนเหนือพยางค์หลักเพื่อเก็บรูปแบบการขับร้อง เครื่องหมายเหล่านี้อาจสัมพันธ์กับสวระสี่แบบของสำนักสามเวทอื่น แต่ไม่ได้ตรงกันแบบหนึ่งต่อหนึ่ง และไม่มีการแปลวงแหวนนี้เป็นระดับเสียงตายตัวที่เชื่อถือได้

นี่เป็นเครื่องหมายเน้นเสียงสันสกฤตทั่วไปหรือไม่?

ไม่ใช่ เป็นเครื่องหมายเฉพาะของธรรมเนียมการขับร้องแบบไชมินียะ

สามเวทสืบทอดผ่านสำนักต่าง ๆ เช่น ไชมินียะ เกาตุมะ และราณายนียะ แต่ละสำนักมีการเน้นเสียงและรูปแบบการขับร้องต่างกัน อีกทั้งการปฏิบัติแบบไชมินียะยังแตกต่างกันตามภูมิภาค ผู้ขับร้องจากอีกสำนักจึงอาจขับร้องข้อความเดียวกันต่างออกไป

การบันทึกอรรชิกะแบบไชมินียะมีเครื่องหมายเหนือพยางค์สี่แบบ ได้แก่ วงแหวนเดี่ยว วงแหวนคู่ เส้นตั้ง และเส้นนอน แต่ละแบบเป็นเครื่องหมายคนละตัว ไม่ใช่รูปเขียนทางเลือกของเครื่องหมายเดียวกัน

จะพิมพ์เครื่องหมายไชมินียะนี้อย่างไร?

วางติดกับพยางค์ที่เครื่องหมายนี้กำกับ

เครื่องหมายประกอบนี้ไม่มีช่องว่างของตัวเอง จึงต้องมีพยางค์หลัก หากอยู่ลำพังจะไม่มีสิ่งให้อยู่เหนือ ฟอนต์แต่ละแบบอาจจัดตำแหน่งเครื่องหมายในอักษรอินเดียต่างกัน วงแหวนจึงอาจดูแยกออกมาหรืออยู่ผิดตำแหน่ง