พยางค์ภาษาอี๋ Hlux

ให้อ่านเป็นหน่วยเสียงหนึ่งหน่วยในคำภาษาอี๋ ในภาษานั่วซู รูปเขียนด้วยอักษรละตินคือ “hlux” ตัว “x” ท้ายคำใช้บอกวรรณยุกต์ หรือรูปแบบระดับเสียง ไม่ใช่เสียงตัว x ในภาษาอังกฤษ คำหรือประโยครอบข้างจะช่วยบอกหน้าที่ของมัน

ꆬ เกี่ยวข้องกับอักษรภาษาอี๋แบบเก่าอย่างไร?

มันเป็นส่วนหนึ่งของอักษรแทนพยางค์ที่สร้างจากเครื่องหมายภาษาอี๋ระดับภูมิภาคแบบเก่า ภาษาอี๋ไม่ได้มีระบบเขียนแบบเดียวที่ตายตัว ธรรมเนียมท้องถิ่นแบบเก่าใช้เครื่องหมายเชิงอักษรภาพ ซึ่งเชื่อมโยงกับคำหรือแนวคิด และมีรูปแตกต่างกันไปตามภูมิภาค Unicode อธิบายว่าธรรมเนียมเหล่านี้ได้รับอิทธิพลจากการเขียนภาษาจีน แต่ไม่ได้สืบทอดโดยตรงจากอักษรฮั่น บีโม (ผู้เชี่ยวชาญพิธีกรรมของชาวอี๋) ถ่ายทอดข้อความเกี่ยวกับพิธีกรรม การแพทย์ ลำดับวงศ์ตระกูล เรื่องเล่า และประวัติศาสตร์ เรื่องเล่าดั้งเดิมเรื่องหนึ่งยกให้บุคคลชื่ออากีเป็นผู้สร้าง; จารึกภาษาอี๋ที่ยังหลงเหลือและมีวันที่น่าเชื่อถือเก่าแก่ที่สุดอยู่บนระฆังสำริดจากปี 1485 ข้อมูลนี้แสดงว่าอักษรภาษาอี๋มีอยู่แล้วในเวลานั้น แต่ไม่ได้บอกว่าเริ่มขึ้นเมื่อใด

มาตรฐานเหลียงซานสมัยใหม่ปรับเครื่องหมายท้องถิ่นบางส่วนให้เป็นอักษรแทนพยางค์ โดยอักษรแต่ละตัวแทนพยางค์ที่ออกเสียงหนึ่งพยางค์ พัฒนาขึ้นในปี 1974 และรับรองอย่างเป็นทางการในปี 1980 เพื่อส่งเสริมการอ่านเขียนและการจัดพิมพ์ภาษาอี๋เหลียงซาน หนังสือเรียน หนังสือพิมพ์ และชั้นเรียนผู้ใหญ่ก็นำไปใช้จริง

นี่คือมาตรฐานภาษาอี๋เหลียงซาน ไม่ใช่ระบบเขียนร่วมของภาษาอี๋ทุกภาษา ธรรมเนียมท้องถิ่นอื่นใช้รูปและวิธีอ่านต่างกัน จึงอย่าคิดว่าชุมชนอี๋แห่งอื่นจะอ่านพยางค์นี้เหมือนกัน