พยางค์ภาษาอี๋ Siex

แทนหนึ่งพยางค์ของภาษาอี๋เหลียงซาน ส่วนคำแปลต้องดูบริบท “siex” เป็นรูปเขียนมาตรฐานด้วยอักษรละติน x ตัวท้ายระบุเสียงวรรณยุกต์สูงระดับรอง ซึ่งเป็นความต่างของระดับเสียงในภาษาอี๋

ตำนานกำเนิดของชาวนั่วซูเรื่องหนึ่งเล่าว่า อากี วีรบุรุษในเรื่องเล่าการสร้างโลก คิดค้นอักษรนี้ในสมัยราชวงศ์ถัง (618–907) ตัวอย่างที่มีวันที่เก่าแก่ที่สุดซึ่งยังหลงเหลืออยู่คือจารึกภาษาอี๋บนระฆังสำริดจากปี 1485 แสดงว่าอักษรนี้มีใช้แล้วในเวลานั้น แต่ไม่ได้บอกปีที่เริ่มใช้

อักษรอี๋ในแต่ละท้องถิ่นต่างกันทั้งชุดตัวอักษร รูปร่าง และทิศทางการเขียน ผู้เชี่ยวชาญพิธีกรรมในหมู่บ้านเก็บรักษาต้นฉบับด้านศาสนา การทำนาย การแพทย์ และลำดับวงศ์ตระกูล เพื่อเพิ่มการรู้หนังสือ มาตรฐานเหลียงซานจึงจัดทำขึ้นในปี 1974 และประกาศใช้อย่างเป็นทางการในปี 1980 ปัจจุบันพบในเอกสารราชการ หนังสือพิมพ์ วรรณกรรม และฉบับสองภาษาของพิธีกรรมกับมหากาพย์