พยางค์ suo ในอักษรอี๋

เมื่อนับเป็นภาษานอซู ꌕ คือคำเรียกตัวเลขสาม

ภาษานอซูเป็นภาษาหนึ่งของกลุ่มภาษาอี๋ที่พูดกันในเหลียงซาน การถอดเสียงภาษานอซูด้วยอักษรละตินเขียนพยางค์นี้ว่า suo เสียงคล้าย “ซอ” แต่สั้นกว่าและคงระดับเสียงกลางให้เรียบ การเขียนนี้ถอดเสียง ไม่ใช่คำแปลภาษาไทย

ในคำภาษานอซูอื่น ๆ ให้อ่าน ꌕ เป็นพยางค์ตามบริบท ตัวอักษรนี้เพียงตัวเดียวไม่ได้รับประกันว่าหมายถึงเลขสาม

ꌕ ใช้ในระบบอักษรใด?

ꌕ เป็นส่วนหนึ่งของอักษรอี๋แบบพยางค์สมัยใหม่ที่ใช้เขียนภาษานอซู อักษรแบบพยางค์ใช้สัญลักษณ์แทนพยางค์ ประเพณีการเขียนอักษรอี๋หลักทั้งสี่แบบมีความเกี่ยวข้องกัน แต่รูปแบบไม่สามารถใช้แทนกันได้ทั้งหมด ความหมายด้านตัวเลขนี้เป็นของภาษานอซู

ต้นกำเนิดของอักษรอี๋ยังเป็นที่ถกเถียง ระฆังสำริดที่ลงวันที่ไว้ในปี 1485 เป็นตัวอย่างจารึกอนุสรณ์ที่เก่าแก่ที่สุดซึ่งยังคงอยู่ ผู้เชี่ยวชาญพิธีกรรมชาวนอซูที่เรียกว่า bimo คัดลอกอักษรแบบดั้งเดิมไว้ใช้ในพิธีทางศาสนา การแพทย์ และลำดับวงศ์ตระกูล รูปแบบต้นฉบับแตกต่างกันไปตามท้องถิ่น

รูปแบบมาตรฐานของเหลียงซานออกแบบขึ้นในปี 1974 และประกาศใช้อย่างเป็นทางการในปี 1980 เพื่อส่งเสริมการรู้หนังสือ ต่อมามีการใช้ในเอกสารราชการ หนังสือพิมพ์ และวรรณกรรม รวมทั้งปรับตำราพิธีกรรมให้เข้ากับมาตรฐาน