พยางค์ยี top

ꄬ เพียงตัวเดียวแปลให้แน่ชัดไม่ได้หากไม่มีบริบท ระบบถอดอักษรมาตรฐานของเหลียงซานเขียนพยางค์นี้เป็น top; p ท้ายคำบอกเสียงวรรณยุกต์ต่ำตก ไม่ใช่พยัญชนะภาษาอังกฤษ พยางค์ยีเป็นส่วนหนึ่งของคำ พยางค์ที่อยู่รอบ ๆ จึงช่วยกำหนดความหมายของข้อความ

อักษรยีแบบเก่า ซึ่งในอดีตเรียกว่า Cuan หรือ Wei เป็นระบบเครื่องหมายที่มีรูปแบบแตกต่างกันไปตามท้องถิ่น ไม่ใช่ระบบเขียนพยางค์มาตรฐานนี้ ตามตำนาน Aki เป็นผู้สร้างอักษรแบบเก่าในสมัยราชวงศ์ถัง (618–907); จารึกอักษรยีที่เก่าแก่ที่สุดซึ่งยังคงอยู่จารึกบนระฆังสำริดที่ลงวันที่ 1485 บีโมซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญพิธีกรรมของชาวยีถ่ายทอดต้นฉบับเกี่ยวกับศาสนา เวทมนตร์ การแพทย์ และลำดับวงศ์ตระกูลในหมู่บ้าน จึงไม่มีมาตรฐานภาษาเขียนที่ใช้ร่วมกันในชีวิตประจำวัน

ระบบเขียนพยางค์สมัยใหม่พัฒนาจากประเพณีเก่านี้และได้รับการกำหนดมาตรฐานสำหรับภาษายีเหลียงซาน: ระบบถอดอักษรเริ่มใช้ในปี 1956 อักษรถูกออกแบบในปี 1974 และประกาศใช้อย่างเป็นทางการในปี 1980 ต่อมามีการใช้ในตำราอ่านเขียน คู่มือปฏิบัติเรื่องชนบทและคณิตศาสตร์ วรรณกรรม และหนังสือพิมพ์ Liangshan Daily มาตรฐานนี้ใช้เขียนภาษายีเหลียงซานหรือที่เรียกว่านั่วซู ไม่ใช่ภาษายีทุกสาย