Znak łączący is pod literą

Oznacza, że należy uzupełnić końcówkę -is.

W łacińskich rękopisach wizygockich skrybowie stawiali falistą lub spiralną kreskę pod b, m, n albo t, aby skrócić -is. Na przykład nob᷐ rozwija się do nobis („nam”), script᷐ do scriptis („napisanych”), a dict᷐ do dictis („powiedzianych”).

Wizygocka praktyka skrótów rozwijała tradycję o rzymskich korzeniach od VIII do XIV wieku. Rękopiśmienna forma była zmienna; ten znak cyfrowy oznacza skrót, a nie jeden niezmienny rysunek.

Dlaczego ᷐ potrzebuje innej litery?

Łączy się pod poprzedzającą go literą podstawową.

Kropkowane kółko w tabeli znaków tylko wskazuje położenie i nie należy do znaku. W tekście umieść ᷐ bezpośrednio po literze podstawowej, aby czcionka mogła ustawić go pod nią.

Jeśli znak jest niewidoczny albo źle umieszczony, czcionka lub mechanizm wyświetlania może go nie obsługiwać. Wybierz go w selektorze Unicode edytora i wstaw po b, m, n albo t.