อักษรเทวนาครี o สั้น

ใช้วิธีป้อนข้อความเทวนาครีที่มี ऒ.

ในปี 2026 Heidelberg Input Solution ของ Keyman กำหนดปุ่มละติน o ให้เป็น ओ และ .o ให้เป็น ऑ; ไม่มีปุ่มลัดใดได้ ऒ การตั้งค่าแตกต่างกันตามเครื่องมือ จึงควรตรวจสอบอักษรที่ป้อน

ऒ ใช้เดี่ยวเมื่อคำหรือพยางค์เริ่มด้วยสระ ส่วน ॊ จะเกาะกับพยัญชนะก่อนสระ Unicode เข้ารหัส ऒ เป็นอักษรเดียว การนำ अ มาต่อกับ ॊ หรือ आ มาต่อกับ ॆ เป็นข้อความคนละแบบ

ทำไมจึงมีอักษรนี้?

อักษรนี้ช่วยรักษาความต่างของ o สั้นในระบบการเขียนหลายแบบ

ชุดสระเทวนาครีบางชุดที่ใช้ในภาษาในกลุ่มพิหารมี ऒ ด้วย ISO 15919 เป็นระบบเขียนรูปคำในภาษาอินเดียด้วยอักษรละติน และยังใช้ ऒ แบบเดี่ยวกับ ॊ หลังพยัญชนะเพื่อรักษาความต่างระหว่าง o สั้นกับยาวในการถอดอักษรภาษาดราวิเดียน ซึ่งเป็นตระกูลภาษาของเอเชียใต้ กรณีหนึ่งเป็นอักษรสะกดคำ อีกกรณีบันทึกความต่างของภาษาต้นทาง

ประวัติเทวนาครีย้อนไปถึงอักษรพราหมี ซึ่งใช้ในจารึกของพระเจ้าอโศกแห่งอินเดียในศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล รูปนาครีที่จำแนกได้ปรากฏในจารึกภาษาสันสกฤตจากศตวรรษที่ 1 และรูปเทวนาครีสมัยใหม่ใช้กันราว ค.ศ. 1000 นันทินาครีและสิทธัมเป็นประเพณีอักษรที่เชื่อมโยงกับสายประวัตินาครีและพราหมีนี้

ऒ กับ ओ ต่างกันอย่างไร?

ऒ เป็นอักษรสำหรับ o สั้น ส่วน ओ เป็นสระเทวนาครีอีกตัวหนึ่ง

ใช้ ऒ เมื่อการสะกดหรือหลักการถอดอักษรต้องการ o สั้น เครื่องหมายพึ่งพา ॊ ใช้แทนสระนี้หลังพยัญชนะ การแทน ऒ ด้วย ओ อาจทำให้สะกดเปลี่ยนหรือทำให้ความต่างที่ภาษาต้นทางรักษาไว้หายไป