Hangul-lettergreep 둉

Het schrijft één Koreaanse lettergreep: een klankeenheid, geen definitie.

In Hangul vormen medeklinkers en klinkers lettergreepblokken. In 둉 begint ㄷ de lettergreep, is ㅛ de klinker en markeert de afsluitende ㅇ een nasale eindklank. Het blok laat zien hoe je één geschreven eenheid uitspreekt; het Koreaanse woord of de zin eromheen geeft de woordbetekenis.

Hoe typ ik 둉?

Voer in een Koreaanse IME eerst ㄷ, dan ㅛ en daarna ㅇ in.

Een invoermethode-editor (IME) bouwt Hangul op in de volgorde beginklinker → klinker → optionele eindmedeklinker. Op de standaard QWERTY-indeling Dubeolsik met twee sets druk je met Koreaanse invoer aan op E-Y-D: E geeft ㄷ, Y geeft ㅛ en D geeft ㅇ. Op een telefoontoetsenbord tik je dezelfde letters aan.

Waarom kan oude Koreaanse tekst er anders uitzien?

Oude spelling en Unicode-normalisatie kunnen jamo afzonderlijk tonen.

Hangul werd in de 15e eeuw gemaakt als een systematische, makkelijk te leren manier om Koreaans te schrijven; de letters vormen samen lettergreepblokken. Een moderne Hangul-lettergreep kan worden weergegeven als één vooraf samengesteld Unicode-teken of als een reeks jamo, de afzonderlijke Hangul-letters. Unicode-normalisatie kan die reeks zichtbaar maken.

Ook in de Koreaanse spelling van vóór 1933 komen jamo-reeksen voor, waardoor oudere tekst er anders uit kan zien dan moderne blokken. Een geschikt lettertype kan jamo visueel samenvoegen; door de onderliggende letters te vergelijken, kun je een weergaveverschil onderscheiden van een verschil in de geschreven lettergreep.