Sylaba hangul 얿

Samo 얿 nie ma ustalonego znaczenia; to jedna koreańska sylaba. Blok łączy spółgłoskę początkową ㅇ, samogłoskę ㅓ i końcową grupę spółgłosek ㄹㅂ. „Eolb” to zromanizowana nazwa sylaby, a nie jej znaczenie.

Końcowa grupa ㄹㅂ zawiera dwie spółgłoski, a jej brzmienie zależy od koreańskiego wyrazu: 넓다 wymawia się 널따, 짧다 jak 짤따, a 밟다 jak 밥따. Te zapisy hangulem pokazują wymowę wyrazów; sama sylaba nie rozstrzyga, jak odczytać grupę.

Wpis z 1443 roku w kronikach Sejonga odnotowuje powstanie hangulu; księga Hunminjeongeum z 1446 roku objaśnia jego projekt. Wcześniej koreański zapisywano chińskimi znakami oraz ich adaptacjami zwanymi Idu, Gugyeol i Hyangchal, które utrudniały codzienne czytanie i pisanie. W 1894 roku hangul stał się oficjalnym pismem narodowym. Pod japońskimi rządami po 1910 roku uczestniczył też w działaniach na rzecz zachowania koreańskiego języka i tożsamości.

Dlaczego 얿 zapisuje się jako blok?

Hangul łączy litery w jeden blok dla każdej sylaby. W 얿 ㅇ jest spółgłoską początkową, ㅓ samogłoską, a ㄹㅂ końcową grupą spółgłosek.