พยางค์ฮันกึล 욲

욲 เมื่ออยู่ลำพังหมายถึงพยางค์ภาษาเกาหลี ไม่ใช่คำที่มีความหมายตายตัว ประกอบด้วยตัวอักษรเกาหลีสามตัวที่เรียกว่าจาโม ได้แก่ ㅇ ที่ต้นพยางค์ ㅜ เป็นสระ และ ㄲ เป็นพยัญชนะท้าย ความหมายของคำที่มีตัวนี้ต้องดูจากข้อความภาษาเกาหลีรอบข้าง

ฮันกึลก่อตัวขึ้นในช่วง 1443–1446 เพื่อให้เขียนภาษาเกาหลีได้ง่ายขึ้น เพราะระบบเขียนที่อาศัยอักษรจีนไม่เหมาะกับภาษาเกาหลีและทำให้หลายคนอ่านเขียนได้ยาก คู่มือที่แนะนำระบบเขียนใหม่นี้ชื่อ Hunminjeongeum ตีพิมพ์ในปี 1446

ฮันกึลแพร่หลายในงานเขียนทางพุทธศาสนาและขงจื๊อ รวมถึงงานเขียนเชิงปฏิบัติและชีวิตประจำวัน และกลายเป็นระบบเขียนทางการของเกาหลีในปี 1894 ตัวอักษรและธรรมเนียมการสะกดแบบเก่าลดลงในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 16–17 ความเชื่อมโยงด้านการออกแบบที่อาจมีกับอักษรพัคปา ซึ่งสร้างขึ้นในช่วง 1265–1269 ยังเป็นที่ถกเถียงกัน ข้อเสนอนี้เกี่ยวกับการออกแบบฮันกึล ไม่ใช่ที่มาของ 욲

พิมพ์ 욲 ด้วยแป้นพิมพ์เกาหลีอย่างไร?

ใช้แป้นพิมพ์เกาหลีมาตรฐานแบบสองชุด แล้วป้อนตัวอักษรทั้งสามตามลำดับ ในผังนี้ d ใช้ป้อน ㅇ, n ใช้ป้อน ㅜ และ Shift+R ใช้ป้อน ㄲ เมื่อป้อนตามลำดับนี้ ระบบป้อนข้อความภาษาเกาหลีจะประกอบเป็น 욲; หากใช้ r ตัวพิมพ์เล็กจะได้ 욱

Unicode จัดเก็บพยางค์นี้ได้ทั้งในรูปอักขระผสมหนึ่งตัว หรือเป็นตัวอักษรเกาหลีแยกกันสามตัว ㅇ + ㅜ + ㄲ โปรแกรมแก้ไขอาจแสดงหรือเก็บรูปแยกไว้ แต่เนื้อหาของพยางค์ยังเหมือนเดิม ไม่ได้หมายถึงการอ่านอีกแบบ