มาคัฟภาษาฮีบรู

เชื่อมคำที่อยู่ติดกันให้เป็นหน่วยเดียวในการอ่านหรือเขียน

ในข้อความภาษาฮีบรูพระคัมภีร์ที่มีเครื่องหมายสระและเครื่องหมายทำนองการสวดอ่าน ยัติภังค์ภาษาฮีบรูนี้ใช้เชื่อมคำ คำแรกจะไม่มีการเน้นเสียงแยกต่างหาก และตามการเน้นกับทำนองของคำถัดไป เครื่องหมายเหล่านี้ช่วยแบ่งวรรคและขับทำนองเมื่ออ่านออกเสียง

วิธีเขียนเครื่องหมายเชื่อมเปลี่ยนไปตามธรรมเนียมการเขียน ในระบบเขียนแบบปาเลสไตน์ยุคก่อน จุดระหว่างคำอาจแสดงว่าคำนั้นอยู่ด้วยกัน ต้นฉบับปาเลสไตน์ฉบับหนึ่งบันทึกเครื่องหมาย maqqef แยกต่างหาก ส่วนธรรมเนียมไทบีเรียนใช้ขีดที่คุ้นตาเพื่อทำหน้าที่เชื่อมคำนี้

มาคัฟทำหน้าที่อะไรในภาษาฮีบรูสมัยใหม่?

แสดงว่าส่วนต่าง ๆ ของคำเติมหน้าหรือคำประสมเชื่อมกัน

ในภาษาฮีบรูสมัยใหม่ มาคัฟใช้แสดงส่วนที่อ่านหรือทำหน้าที่ร่วมกัน ใน אי־הבנה (“ความเข้าใจผิด”) และ דו־לשוני (“สองภาษา”) เครื่องหมายนี้เชื่อมคำเติมหน้ากับคำถัดไป ส่วน בית־ספר (“โรงเรียน”) เป็นคำประสม

รูปแบบการเขียนแตกต่างกัน: คำประสมอาจใช้มาคัฟ เว้นเป็นสองคำ หรือเขียนติดกันเป็นคำเดียว คำเติมหน้าที่เชื่อมกันบางชุดยังคงใช้เครื่องหมายนี้ในการเขียนอย่างพิถีพิถัน ในปี 2022 การพิมพ์ภาษาฮีบรูแบบไม่เป็นทางการมักใช้ยัติภังค์ทั่วไปแทน

เหตุใดมาคัฟจึงดูเหมือนเลื่อนตำแหน่งเมื่อข้อความมีทั้งฮีบรูและอังกฤษ?

ทิศทางการเขียนอาจทำให้ตำแหน่งเครื่องหมายวรรคตอนที่เห็นเปลี่ยนไป

ในข้อความที่มีทั้งภาษาฮีบรูและอังกฤษ เครื่องหมายวรรคตอนอาจดูเหมือนเลื่อนตำแหน่ง เพราะภาษาฮีบรูเขียนจากขวาไปซ้าย ส่วนภาษาอังกฤษเขียนจากซ้ายไปขวา กฎการแสดงผลจะจัดตำแหน่งมาคัฟตามอักขระรอบข้างและทิศทางของย่อหน้า หากดูเหมือนอยู่ผิดที่ ให้ตรวจทิศทางข้อความก่อนเปลี่ยนเครื่องหมาย