เครื่องหมายราเฟในภาษาฮีบรู

โดยมากใช้บอกให้ออกเสียงพยัญชนะฮีบรูให้นุ่มลง

ในธรรมเนียมการอ่านแบบทิเบเรีย ซึ่งผู้คัดลอกชาวยิวใช้บันทึกวิธีอ่านภาษาฮีบรู ราเฟบอกด้านที่เบากว่าของความต่างกับดาเกช เสียงนี้ปล่อยลมผ่านช่องแคบจนเกิดการเสียดสี ส่วนเสียงกักจะกั้นลมไว้ชั่วครู่ ผู้คัดลอกยังใช้ราเฟเป็นเบาะแสการออกเสียงอย่างอื่นด้วย หากอักษรที่อยู่ติดกันสองตัวต้องใช้เครื่องหมายนี้ เส้นเดียวอาจวางคั่นกลาง แต่ต้นฉบับแต่ละฉบับมีวิธีต่างกัน จุดเดียวกันที่อยู่ใน ה เรียกว่า mappiq เมื่อใช้บอกว่าอักษรนั้นเป็นพยัญชนะ

เครื่องหมายการอ่านแบบทิเบเรียเริ่มเป็นรูปเป็นร่างในช่วงหนึ่งในสามสุดท้ายของสหัสวรรษแรก คัมภีร์ไบเบิลภาษาฮีบรูฉบับเขียนที่เก่าแก่ที่สุดซึ่งยังเหลืออยู่และมีบันทึกท้ายเล่มระบุวันที่มาจากคริสต์ศตวรรษที่ 10; คัมภีร์อเลปโปเขียนขึ้นราวปี 930 ราเฟบันทึกธรรมเนียมการอ่านกำกับพยัญชนะ ไม่ได้เพิ่มตัวอักษรใหม่ เมื่อธรรมเนียมปากเปล่าเลือนลง ชุมชนรุ่นหลังจึงตีความเครื่องหมายตามธรรมเนียมการออกเสียงของตน

ราเฟใช้ในภาษายิดดิชอย่างไร?

ในการสะกดภาษายิดดิชมาตรฐาน ราเฟใช้แยกเสียงพยัญชนะ

ในระบบนี้ פֿ แทนเสียงที่ปล่อยลมเสียดผ่านช่องแคบ ส่วน פּ แทนเสียงที่ปิดริมฝีปากแล้วปล่อยลม ในคำบางคำที่มาจากภาษาฮีบรู בֿ อาจแทนเสียงที่ฟันบนแตะริมฝีปากล่างพร้อมเปล่งเสียง ต่างจาก ב ที่ไม่มีเครื่องหมาย เส้นเดียวกันซึ่งเคยช่วยกำกับการอ่านฮีบรูจึงใช้แสดงความต่างของการสะกดในภาษายิดดิช

ตามลำดับอักขระในข้อความ ราเฟต้องอยู่หลังอักษรฮีบรูที่เป็นฐานโดยตรง แบบอักษรวางเครื่องหมายฮีบรูต่างกัน และการปรับข้อความให้เป็นลำดับมาตรฐานอาจสลับเครื่องหมายจนทำให้คำในคัมภีร์ที่มีเครื่องหมายกำกับครบแสดงผลต่างออกไป