Yatay sekizde bir blok 2

Bir karakter hücresinin sekiz satırından ikincisindeki yatay çizgi. Bir harfin kapladığı alanı sekiz yatay şeride bölünmüş düşünün. En üst satırdaki siyah şerit ▔, en alttaki ▁'dir; ikisi de Unicode'un ilk günlerinden beri vardır. Aradaki altı satır, 2'den 7'ye, 2020'ye kadar eksikti; o yıl 🭶 🭷 🭸 🭹 🭺 🭻 olarak eklendi. Addaki "-2" yalnızca yukarıdan sayılan satır numarasıdır.

Sekizi birlikte, metnin içinde istenen her yüksekliğe çizgi koymayı sağlar; yalnızca karakterlerle çizim yaparken gereken de budur: başlığın altına bir çizgi, kutunun kenarı, küçük bir figürün yürüdüğü zemin ya da grafik çubukları. Eş takım 🭰 🭱 🭲 🭳 🭴 🭵 aynı işi dikey çizgilerle, soldan sayarak yapar.

🭶 nereden geliyor, bugün kim kullanıyor?

Commodore ev bilgisayarlarından; bugün metin sanatında ve retro emülatörlerde kullanılıyor. 1970'lerin sonundaki Commodore PET ile ardından gelen VIC-20 ve Commodore 64, metni sabit bir hücre ızgarasında gösterir, bu kipte tek tek piksel çizemezdi. Bunun yerine karakter kümeleri PETSCII (Commodore'un kendi ASCII tablosu), onlarca küçük grafik parçası içerirdi: köşeler, çaprazlar, dama desenleri ve her yükseklikte yatay çizgiler. Programcılar ve meraklılar parçaları ızgaraya yerleştirerek resimler, çerçeveler, menüler ve hatta basit oyunlar kurar, her satırdaki ince çizgi temel bir tuğla olurdu.

Bu çizgi de onlardan biriydi: grafik kipindeki bir PET, VIC-20 ya da C64'te Shift+E onu ekrana getirirdi. Tuş PETSCII kodu $C5'i gönderir, makine parçayı ekran belleğinde ekran kodu $45 olarak, yani karakter kümesinden şekil seçen numarayla saklardı. Unicode, 13.0 sürümünde (2020) Symbols for Legacy Computing bloğunu eklerken bu eski parçaları kodladı; böylece o makinelerin ekranları ve listeleri çizgi çizimleri korunarak düz metne çevrilebildi. 🭶'nin bugün bir metin karakteri olarak var olmasının nedeni bu; onu metne dönüştürülmüş retro ekranlarda, terminal ve metin sanatında ve belirli bir yükseklikte kıl çizgi isteyen metin tabanlı arayüzlerde görürsünüz.