อักษร E ในอักษรกันนาดา

เป็นสระ e สั้นแบบอิสระในอักษรกันนาดา

สระอิสระใช้ขึ้นต้นพยางค์ได้ ส่วนเครื่องหมายสระตาม ೆ ใช้ร่วมกับพยัญชนะ การถอดเป็นอักษรโรมันต่างกันตามระบบ: ตารางของสหประชาชาติใช้ ĕ ส่วน ISO 15919 และ ALA-LC ใช้ e ทั้งหมดเป็นการเขียนแทนสระกันนาดาเดียวกันด้วยอักษรละติน

รูปแบบยุคแรกของอักษรกันนาดา-เตลูกูปรากฏในจารึกที่เกี่ยวข้องกับราชวงศ์กทัมพะและจาลุกยะ ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 4–7 จารึกฮัลมิทิซึ่งกำหนดอายุไว้ราวคริสต์ศตวรรษที่ 5 ถือเป็นจารึกภาษากันนาดาที่เก่าแก่ที่สุด อักษรกันนาดาและเตลูกูอยู่ในสายพัฒนาของอักษรที่ผ่านอักษรพราหมีและกทัมพะ