Znak 18C5A khitańskiego pisma małego

To znak z historycznego khitańskiego systemu pisma. Khitańskim pismem małym zapisywano język Kitanów.

Nazwa znaku w wykazie nie jest jego tłumaczeniem. Khitańskie pismo małe odczytano tylko częściowo, a wiele wartości dźwiękowych pozostaje nieznanych. Sam ten znak nie określa więc konkretnego dźwięku ani słowa. Znaki oznaczające dźwięki często łączą się w grupy tworzące słowa.

Pismo powstało około 925 roku, by zapisywać język Kitanów. Zachowane przykłady to głównie inskrypcje nagrobne na kamiennych pomnikach, a także napisy na murach i monumentach, brązowych lustrach, liczmanach, monetach specjalnego przeznaczenia i jadeitowym kubku. Trzy znane inskrypcje w małym piśmie Dżurdżenów, innym historycznym systemie pisma, również układają znaki w grupy.

Dlaczego zmieniają się kształt lub odstępy 𘱚?

Układ zależy od czcionki i sąsiednich znaków.

Khitańskie znaki oznaczające dźwięki zwykle tworzą grupy złożone z co najmniej dwóch znaków, które zapisują słowo. Czcionka obsługująca grupy łączy je i rozmieszcza, a czcionka liniowa pokazuje każdy znak osobno. Dlatego ten sam zakodowany znak może pojawić się w innym miejscu lub z innymi odstępami.

Historyczne teksty khitańskie zapisywano w pionowych kolumnach biegnących od prawej do lewej. Czcionki cyfrowe mogą wyświetlać znaki w wierszu, obracać je, ustawiać pionowo albo składać w grupy; wygląd i odstępy zależą od czcionki i układu.