Modifierletter kleine a

De rol hangt af van het notatiesysteem. In het Oeralische Fonetische Alfabet (UPA), een systeem om de klanken en klankpatronen van Oeralische talen op te schrijven, geeft een superscript een heel korte klinker, overgangsklinker of andere korte klank aan. ᵃ is de verhoogde modifierlettervorm van de Latijnse letter a.

Materiaal over de UPA-notatie is gedateerd op 1901; de exacte vorm ᵃ komt in latere voorbeelden voor. Dat jaartal documenteert het systeem, niet het eerste gebruik van dit teken.

IPA en de Amerikaanse fonetische notatie kunnen verhoogde klinkers ook gebruiken voor een korte klank die aan een tweeklank voorafgaat of erop volgt. Een tweeklank is een klinker die van de ene klank naar de andere schuift. Dezelfde verhoogde klinker kan dus per notatie een andere functie hebben.

Waarom is ᵃ niet gewoon opgemaakte tekst?

Nee; het heeft een eigen fonetische betekenis in de codering. In Unicode is ᵃ een modifierletter met een fonetische rol. Een gewone a verhogen met tekstopmaak verandert alleen het uiterlijk; als de opmaak in platte tekst wegvalt, kan het onderscheid verdwijnen.

Lettertypen geven ᵃ verschillend weer. Een lettertype zonder ondersteuning kan een vakje voor een ontbrekend teken tonen. Dat verandert de weergave, niet het teken.