อักษร E ในอักษรเมียนมา

เป็นอักษรสระ e แบบเขียนเดี่ยวในอักษรเมียนมา ใช้บอกพยางค์ที่ขึ้นต้นด้วยสระโดยไม่ต้องเติมเครื่องหมายสระไว้กับพยัญชนะ ในภาษาพม่าพบอักษรนี้ בעיקרในคำบางคำจากภาษาบาลีและภาษาอินเดียอื่น ๆ; ဧရာမ (“ใหญ่”) เป็นตัวอย่างหนึ่ง

ราวคริสต์ศตวรรษที่ 8 มีการปรับอักษรจากอินเดียใต้ซึ่งเกี่ยวข้องกับพราหมี ระบบอักษรโบราณ เพื่อใช้เขียนภาษามอญ ยูนิโคดระบุจารึกแรกในอักษรเมียนมาไว้ในคริสต์ศตวรรษที่ 11 ส่วนการทบทวนอีกชุดระบุบันทึกเก่าแก่ที่สุดที่ครอบคลุมว่าอยู่ในคริสต์ศตวรรษที่ 12 ต่อมาอักษรนี้ใช้เขียนภาษาพม่า มอญ กะเหรี่ยง ไทใหญ่ บาลี สันสกฤต และภาษาอื่น ๆ เสียงและการใช้ ဧ จึงขึ้นอยู่กับภาษา

ทำไม ဧ จึงไม่ใช่ e ที่ใช้ทั่วไปในภาษาพม่า?

เพราะภาษาพม่ามักเขียน e ที่อยู่เดี่ยวเป็น အေ เครื่องหมายสระประกอบ ေ ต้องวางกับพยัญชนะ ส่วน ဧ เป็นอักษรสระอิสระ ทั้งคู่อาจแทนเสียงสระที่ใกล้เคียงกัน แต่ทำหน้าที่ต่างกันในระบบเขียน

อักษรเมียนมามีโครงสร้างที่เกี่ยวข้องกับพราหมี: พยัญชนะแต่ละตัวมีสระประจำตัว และเครื่องหมายที่เติมเข้ามาจะเปลี่ยนสระนั้น อักษรเขมรก็มีโครงสร้างคล้ายกัน แต่ไม่ได้หมายความว่าอักษรเขมรใช้แทน ဧ ได้