เครื่องหมายวรรคตอนของอักษรสะมาเรีย อันเนา

อันเนาแสดงช่วงหยุดที่ยาวขึ้นระหว่างการกระทำที่เล่าไว้ ใช้แยกประโยคที่การกระทำห่างกันตามเวลา และแสดงการหยุดที่หนักกว่าอัฟซาค ซึ่งเป็นเครื่องหมายแสดงการขัดจังหวะ

อัฟซาคและเนกูดาเดิมใช้แยกประโยค ต่อมาจึงใช้แสดงช่วงหยุดที่สั้นกว่า ส่วนคิตซามีหน้าที่อีกแบบ คือจบตอน คล้ายการแบ่งตอนเปิดและปิดในธรรมเนียมมาโซเรติกของคัมภีร์ฮีบรู อัฟซาคและเนกูดาเปรียบเทียบกับเครื่องหมายจบประโยคภาษาฮีบรูที่เรียกว่า โซฟ ปาซุก

ตารางอ้างอิงและแบบอักษรที่อิงจากต้นฉบับเขียนด้วยมืออาจแสดงโครงร่างของอันเนาต่างกัน ตารางจะปรับรูปแบบให้เป็นแบบเดียว ส่วนแบบอักษรที่อิงจากต้นฉบับอาจเก็บรูปทรงอื่นไว้ ดูแค่โครงร่างจึงบอกหน้าที่ไม่ได้