อักษรยาห์ในอักษรโซรา-ซอมเปง

ใช้แทนเสียง ย ต้นคำว่า «ยา» พยัญชนะในอักษรโซรา-ซอมเปงมักมีสระสั้นที่ไม่เน้นเสียงติดมาด้วย ในกลุ่มพยัญชนะ สระนี้อาจไม่ออกเสียง แต่ไม่มีเครื่องหมายบอกว่าตรงไหน ผู้อ่านจึงต้องอาศัยความคุ้นเคยกับคำภาษาโซรา

เหตุใดจึงสร้างอักษรโซรา-ซอมเปงขึ้น?

เพื่อให้ภาษาโซรามีระบบเขียนของตนเอง มันเก โกมังโกสร้างอักษรโซรา-ซอมเปงขึ้นในปี 1936 เรื่องเล่าที่มาของอักษรกล่าวว่า ตัวอักษรทั้ง 24 ปรากฏแก่เขาในนิมิต อักษรนี้กลายเป็นส่วนหนึ่งของขบวนการทางวัฒนธรรมที่กว้างขึ้น ซึ่งเชื่อมโยงกับขบวนการศาสนามัตตาร์ บาโนม ดัมรี ภาษาโซรายังเคยเขียนด้วยอักษรละติน โอเดีย และเตลูกู รวมถึงระบบที่อิงสัทอักษรสากล ซึ่งนักภาษาศาสตร์มิชชันนารีใช้บันทึกเสียงพูด

ข้อเสนอในปี 1999 กล่าวถึงการใช้ในระดับประถมศึกษาและการศึกษาผู้ใหญ่ ส่วนฉบับปรับปรุงในปี 2009 กล่าวถึงการใช้ทางศาสนาและสิ่งพิมพ์

อักษรโซรา-ซอมเปงเกี่ยวข้องกับโอลชิกีหรือไม่?

เกี่ยวข้องกันเพียงเพราะใช้เขียนภาษาตระกูลมุนดา อักษรโซรา-ซอมเปงใช้เขียนภาษาโซรา โอลชิกีใช้เขียนภาษาสันตาลี และวารังค์คชิติใช้เขียนภาษาโฮ ความเชื่อมโยงอยู่ที่ตระกูลภาษา ไม่ใช่รูปตัวอักษรที่ใช้ร่วมกัน: 𑃜 เป็นตัวอักษรของโซรา-ซอมเปง